Disgrace

For a person, virtue alone is what is fit to be done; whatever earns blame is what is fit to be shunned.

செயற்பால தோரும் அறனே ஒருவற்கு
உயற்பால தோரும் பழி

Those who have no partner cherishing the home's good name cannot walk proud and lion-like before those who would belittle them.

புகழ்புரிந்த இல்லிலோர்க் கில்லை இகழ்வார்முன்
ஏறுபோல் பீடு நடை

The strong-minded never slacken their conduct, because they know the disgrace that a lapse brings.

ஒழுக்கத்தின் ஒல்கார் உரவோர் இழுக்கத்தின்
ஏதம் படுபாக்கு அறிந்து.

By right conduct people rise to greatness; by lapsing from it they draw disgrace they need never have had.

ஒழுக்கத்தின் எய்துவர் மேன்மை இழுக்கத்தின்
எய்துவர் எய்தாப் பழி.

He who thinks it easy and trespasses on another's wife earns a disgrace that never, ever fades.

எளிதென இல்லிறப்பான் எய்தும் எஞ்ஞான்றும்
விளியாது நிற்கும் பழி.

Hatred, sin, fear, and disgrace — these four never leave the man who violates another's home.

பகைபாவம் அச்சம் பழியென நான்கும்
இகவாவாம் இல்லிறப்பான் கண்.

If people fail to gain the remainder called renown, the Kural says the good will call that itself a reproach belonging to all people of the world.

வசையென்ப வையத்தார்க் கெல்லா மிசையென்னு
மெச்சம் பெறாஅ விடின்

Those who live so that reproach is absent are the ones who truly live; those who live so that renown is absent are, in the Kural's severe metaphor, people who do not live.

வசையொழிய வாழ்வாரே வாழ்வார் இசையொழிய
வாழ்வாரே வாழா தவர்

People whose occupation is killing are regarded as workers in a degraded trade in the minds of those who understand its baseness.

கொலைவினைய ராகிய மாக்கள் புலைவினையர்
புன்மை தெரிவா ரகத்து

Those who fear the reproach of disgrace do not begin an undertaking that has not been examined into clarity.

தெளிவிலதனைத் தொடங்கா ரிளிவென்னு
மேதப்பா டஞ்சு பவர்

One must deliberate and act by means that do not deserve contempt, for the world will not accept conduct incompatible with the actor's own position and responsibility.

எள்ளாத வெண்ணிச் செயல்வேண்டுந் தம்மொடு
கொள்ளாத கொள்ளா வுலகு

Those who embrace sloth and lack worthy effort will hear forceful rebuke and, later, words of contempt.

இடிபுரிந் தெள்ளுஞ்சொற் கேட்பர் மடிபுரிந்து
மாண்ட வுஞற்றி லவர்.

Even when hardship closes in, people of unwavering clarity do not perform a degrading deed.

இடுக்கட் படினு மிளிவந்த செய்யார்
நடுக்கற்ற காட்சி யவர்.

A lapse of speech before those who grasp vast fields of learning is like losing one's footing and falling from a worthy path.

ஆற்றி னிலைதளர்ந் தற்றே வியன்புல
மேற்றுணர்வார் முன்ன ரிழுக்கு.

People of every relation may despise those without wealth and defer to those who possess it—a diagnosis of biased social treatment, not a measure of human worth.

இல்லாரை யெல்லாரு மெள்ளுவர் செல்வரை
யெல்லாருஞ் செய்வர் சிறப்பு.

What comes from open enemies is ten crores better than friendship formed with those who make one an object of laughter.

நகைவகைய ராகிய நட்பிற் பகைவராற்
பத்தடுத்த கோடி யுறும்.

In its ancient patriarchal frame, the couplet says: the fear that lowers a man before his wife continually brings him shame among the good.

இல்லாள்கட் டாழ்ந்த வியல்பின்மை யெஞ்ஞான்று
நல்லாரு ணாணுத் தரும்.

In its ancient sexual and class hierarchy, the soft arms of finely jewelled women who embrace any paying patron without distinction are called a hell in which base men lacking discernment sink.

வரைவிலா மாணிழையார் மென்றோள் புரையிலாப்
பூரியர்க ளாழு மளறு.

Those who drink secretly and whose awareness then droops will have the hidden act inferred by their own community and will be mocked continually.

உள்ளொற்றி யுள்ளூர் நகப்படுவ ரெஞ்ஞான்றுங்
கள்ளொற்றிக் கண்சாய் பவர்.

Gambling brings on many small humiliations a person never had before and destroys the standing he already had; for producing sheer destitution there is not one thing to match it.

சிறுமை பலசெய்து சீரழிக்குங் சூதின்
வறுமை தருவதொன் றில்.

A fault in those born to such a house shows raised up, the way the mark shows on the moon in the open sky.

குடிப்பிறந்தார் கண்விளங்குங் குற்றம் விசும்பின்
மதிக்கண் மறுப்போ லுயர்ந்து.

Even where they carry a distinction one cannot be complete without, let go of the things that come and bring you low.

இன்றி யமையாச் சிறப்பின வாயினுங்
குன்ற வருப விடல்.

People who have come down from the standing that was theirs are like the hair that has fallen away from the head.

தலையி னிழிந்த மயிரனையர் மாந்தர்
நிலையி னிழிந்தக் கடை.

Even those who stand like a hill are brought low, if they do the things that bring low — even by so much as the weight of one abrus seed.

குன்றி னனையாருங் குன்றுவர் குன்றுவ
குன்றி யனைய செயின்.

It brings no fame here, and it does not carry you across to the world of the gods — so what, then, does it do: this standing behind those who hold you in contempt?

புகழின்றாற் புத்தேணாட் டுய்யாதா லென்மற்
றிகழ்வார்பின் சென்று நிலை.

Than that a man should live by going and standing behind those who will not have him, it is better that he be spoken of, in that very state, as having been finished — and the classical commentary reads that last word as having died.

ஒட்டார்பின் சென்றொருவன் வாழ்தலி னந்நிலையே
கெட்டா னெனப்படுத னன்று.

Those who are like the kavarimā, which will not live if a single hair is parted from it, will part with life if humiliation comes.

மயிர்நீப்பின் வாழாக் கவரிமா வன்னா
ருயிர்நீப்பர் மானம் வரின்.

The world bows to and praises the light of those possessed of honour who do not live on when disgrace comes — and the commentary names that light as the form of their fame, and adds that the world does so at all times.

இளிவரின் வாழாத மான முடையா
ரொளிதொழு தேத்து முலகு.

For a person, the radiance is an abundance in the mind — the surplus that intends to do what others find too hard; and for a person, the disgrace is the saying: we shall live, having left that behind.

ஒளியொருவற் குள்ள வெறுக்கை யிளியொருவற்
கஃதிறந்து வாழ்து மெனல்.

Having nothing is no disgrace to a person, if the solidity called fullness of character is obtained — the commentary reading the first word as poverty and the solidity as strength.

இன்மை யொருவற் கிளிவன்று சால்பென்னுந்
திண்மை யுண்டாகப் பெறின்.

People who grip the gathering itself and want none of the good name that its use would bring: their very appearing is weight upon the earth.

ஈட்ட மிவறி யிசைவேண்டா வாடவர்
தோற்ற நிலக்குப் பொறை.

The wealth of a man nobody looks to is like a poison tree standing in the middle of town, heavy with fruit.

நச்சப் படாஅதவன் செல்வ நடுவூரு
ணச்சு மரம்பழுத் தற்று.

Those who feel a disgrace that has fallen on somebody else exactly as they would feel their own, and shrink from it just the same — the world calls them the dwelling place of that restraining shame.

பிறர்பழியுந் தம்பழியு நாணுவர் நாணுக்
குறைபதி யென்னு முலகு.

If a man will not shrink from what those who saw it and those who heard of it are fit to shrink from, his not shrinking carries what virtue is fit to shrink from — and virtue draws away from him.

பிறர்நாணத் தக்கது தானாணா னாயி
னறநாணத் தக்க துடைத்து.

If a man's observance fails, that failure burns one thing: the standing of the family he comes from. When the shrinking from a base act is gone, and the absence has settled and stayed, it burns every good he has.

குலஞ்சுடுங் கொள்கை பிழைப்பி னலஞ்சுடு
நாணின்மை நின்றக் கடை.

Even if what is asked for is water for a cow, nothing brings the tongue lower than the asking.

ஆவிற்கு நீரென் றிரப்பினு நாவிற்
கிரவி னிளிவந்த தில்.

The heart melts at the thought of the asking; at the thought of the hiding it is left without even that much, and goes out.

இரவுள்ள வுள்ள முருகுங் கரவுள்ள
வுள்ளதூஉ மின்றிக் கெடும்.

The life goes out of those who ask at the mere sound of the word that says there is none. Where, then, does the life of those who conceal go and hide?

கரப்பவர்க் கியங்கொளிக்குங் கொல்லோ விரப்பவர்
சொல்லாடப் போஒ முயிர்.