Shame at wrongdoing

The home where a person fears wrongdoing and shares the meal before eating is a home whose line never fails; it endures through every age.

பழியஞ்சிப் பாத்தூண் உடைத்தாயின் வாழ்க்கை
வழியெஞ்சல் எஞ்ஞான்றும் இல்

Those who shrink in shame from any unfairness will not, for the gain it might bring, do the shameful things coveting leads to.

படுபயன் வெஃகிப் பழிப்படுவ செய்யார்
நடுவன்மை நாணு பவர்.

Those hardened by evil deeds do not fear the moral intoxication called wrongdoing; people of worth fear precisely that loss of moral alarm.

தீவினையார் அஞ்சார் விழுமியார் அஞ்சுவர்
தீவினை என்னும் செருக்கு.

Because evil deeds produce painful consequences, evil deeds are to be feared even more than fire.

தீயவை தீய பயத்தலால் தீயவை
தீயினும் அஞ்சப் படும்.

What use is an appearance lofty as the sky if one's own heart sinks under a fault it knows to be wrong?

வானுயர் தோற்ற மெவன்செய்யுந் தன்னெஞ்சந்
தானறி குற்றப் படின்

Do not speak what your own conscience knows to be false; after the lie, that same conscience will burn within you.

தன்னெஞ் சறிவது பொய்யற்க பொய்த்தபின்
றன்னெஞ்சே தன்னைச் சுடும்

A noble way to correct someone who caused pain is to offer a bounded good that awakens moral shame, then release both the wrong and one's own good deed from the ledger.

இன்னா செய்தாரை யொறுத்த லவர்நாண
நன்னயஞ் செய்து விடல்

Those who are ethically ashamed of blameworthy conduct regard even a millet-sized fault in themselves as though it were palm-sized.

தினைத்துணையாங் குற்றம் வரினும் பனைத்துணையாக்
கொள்வர் பழிநாணு வார்

In the classical claim, confidence rests only with one born into a high lineage, free from faults, and possessed of a conscience that fears disgrace.

குடிப்பிறந்து குற்றத்தி னீங்கி வடுப்பரியு
நாணுடையான் கட்டே தெளிவு.

The classical claim warns against trusting a person without kin or social attachment, on the assumption that such a person will not fear blame.

அற்றாரைத் தேறுத லோம்புக மற்றவர்
பற்றிலர் நாணார் பழி.

Do nothing that would make you later cry, ‘What have I done?’ If you have done such a thing once, it is good not to do its like again.

எற்றென் றிரங்குவ செய்யற்க செய்வானேல்
மற்றன்ன செய்யாமை நன்று.

One should secure, even at some cost, the friendship of a person born to high status who feels shame at blame against himself.

குடிப்பிறந்து தன்கட் பழிநாணு வானைக்
கொடுத்துங் கொளல்வேண்டு நட்பு.

Folly’s pattern is to feel no shame where shame is due, seek none of what should be sought, break human bonds through word and deed, and care for nothing worthy of care.

நாணாமை நாடாமை நாரின்மை யாதொன்றும்
பேணாமை பேதை தொழில்.

When faults within oneself remain unconcealed, can merely covering bodily nakedness be considered true concealment? That too is shallow understanding.

அற்ற மறைத்தலோ புல்லறிவு தம்வயிற்
குற்ற மறையா வழி.

The dignity of a modest woman exceeds the manliness of a shameless man who lives by carrying out his wife's commands.

பெண்ணேவல் செய்தொழுகு மாண்மையி னாணுடைப்
பெண்ணே பெருமை உடைத்து.

If intoxicated revelry is distressing even before the mother who bore one, how much more so before discerning people?

ஈன்றாண் முகத்தேயு மின்னாதா லென்மற்றுச்
சான்றோர் முகத்துக் களி.

The noble woman called Shame turns her back on those who bear the greatly despised fault called intoxicating drink.

நாணென்னு நல்லாள் புறங்கொடுக்குங் கள்ளென்னும்
பேணாப் பெருங்குற்றத் தார்க்கு.

Give up the plea, ‘I was intoxicated and did not know’; for at that very time, even a fault hidden in the mind exceeds its former measure.

களித்தறியே னென்பது கைவிடுக நெஞ்சத்
தொளித்ததூஉ மாங்கே மிகும்.

Shrinking from an act because the act is base — that is the shame the good have. The shame of the lovely-browed good ones is another thing.

கருமத்தா னாணுத னாணுத் திருநுத
னல்லவர் நாணுப் பிற.

Food, clothing and the rest of such things are common to every human life and set no one apart from anyone. What distinguishes a person is holding to the recoil that will not let a base act be done.

ஊணுடை யெச்ச முயிர்க்கெல்லாம் வேறல்ல
நாணுடைமை மாந்தர் சிறப்பு.

Every life has fixed upon flesh as the ground it stands on; in that same way, fullness of character has fixed upon the good quality called nāṇ, the drawing back from a base act.

ஊனைக் குறித்த வுயிரெல்லா நாணென்னு
னன்மை குறித்தது சால்பு.

Is the drawing back from a base act not an ornament on people of worth? And where it is missing, is their stately walk not an affliction to whoever watches it?

அணியன்றோ நாணுடைமை சான்றோர்க் கஃதின்றேற்
பிணியன்றோ பீடு நடை.

Those who feel a disgrace that has fallen on somebody else exactly as they would feel their own, and shrink from it just the same — the world calls them the dwelling place of that restraining shame.

பிறர்பழியுந் தம்பழியு நாணுவர் நாணுக்
குறைபதி யென்னு முலகு.

Those who stand high keep, as their hedge, the mind's drawing back from a base act; on terms that would take it down they do not even want the wide earth.

நாண்வேலி கொள்ளாது மன்னோ வியன்ஞாலம்
பேணலர் மேலா யவர்.

Those who live by the shame that holds a person back from a base act will give up life rather than let that shame be broken — and will never give up that shame in order to keep their life.

நாணா லுயிரைத் துறப்ப ருயிர்ப்பொருட்டா
னாண்டுறவார் நாணாள் பவர்.

If a man will not shrink from what those who saw it and those who heard of it are fit to shrink from, his not shrinking carries what virtue is fit to shrink from — and virtue draws away from him.

பிறர்நாணத் தக்கது தானாணா னாயி
னறநாணத் தக்க துடைத்து.

If a man's observance fails, that failure burns one thing: the standing of the family he comes from. When the shrinking from a base act is gone, and the absence has settled and stayed, it burns every good he has.

குலஞ்சுடுங் கொள்கை பிழைப்பி னலஞ்சுடு
நாணின்மை நின்றக் கடை.

The going about of people with no inner recoil from what is base is like a wooden figure worked by a string — the motion by itself is enough to make you take it for something alive.

நாணகத் தில்லா ரியக்க மரப்பாவை
நாணா லுயிர்மருட்டி யற்று.