Skip to content
Chapter 21 / 133 · Kurals 201–210

Dread of Evil Deeds

தீவினையச்சம்
About this chapter

On fearing to do wrong itself. Evil deeds breed fresh suffering, follow the doer like his own shadow, and are the one enemy none can escape — so the worthy dread wrongdoing more than fire, do no harm even to those who hate them, and keep to the straight path.

The image at the centre of this chapter is one you will not forget. The ruin that follows a harmful deed is like your own shadow: it does not leave, it comes with you, and it settles at your feet (208). Verse 207 puts it as a comparison instead — you can escape an enemy however great, but the enmity your own deed created follows and strikes.

The reason it is placed here, among the virtues of conduct, is verse 201: the hardened do not fear wrongdoing, and people of worth fear precisely that loss of moral alarm. The thing to be afraid of is not punishment. It is the day you stop flinching.

Two verses are unusually practical. 205 removes the commonest justification there is — do not do harm saying I have nothing, because that is how you become one who has nothing again. And 206 states the rule in a form you can apply without any metaphysics at all: if you do not want harm following and afflicting you, do not do that class of thing to others. Verse 203, meanwhile, sets the bar high and calls it the highest wisdom: refraining from harm even toward those who are hostile to you.

AI draft · pending review

10 of 10 narratives drafted · all Tamil, Pope & Parimelazhagar sourced

Kural 201✦ Narrative

தீவினையார் அஞ்சார் விழுமியார் அஞ்சுவர்
தீவினை என்னும் செருக்கு.

முன்செய்த தீவினையின் பிடியில் உள்ளவர்கள், ‘தீவினை’ என்று சொல்லப்படும் மயக்கத்தை அஞ்சமாட்டார்கள்; அது இல்லாத சீரியவர்கள் அதையே அஞ்சுவார்கள் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். இவ்வேறுபாடு அறவுணர்வின் விழிப்பைப் பாராட்டுகிறது; ஒருவரை மாறாத தீயவர் என முத்திரையிடுவதோ, பொதுவான பதற்றத்தை அறமாக்குவதோ அல்ல.

Those hardened by evil deeds do not fear the moral intoxication called wrongdoing; people of worth fear precisely that loss of moral alarm.AI draft

Kural 202✦ Narrative

தீயவை தீய பயத்தலால் தீயவை
தீயினும் அஞ்சப் படும்.

இன்பம் தரும் என்று கருதிச் செய்யப்படும் தீவினைகள், அந்த இன்பம் நீங்கிய பின் துன்பத்தையே விளைவிக்கின்றன; ஆகவே அவை தீயைவிடவும் அஞ்சப்படுகின்றன என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். இது செய்பவரின் வினையைப் பற்றிய அறக் காரணவிளைவுக் கூற்று; ஒருவர் அனுபவிக்கும் ஒவ்வொரு துன்பமும் அவரது முந்தைய தீவினைக்குச் சான்று என்று கூறும் விதி அல்ல.

Because evil deeds produce painful consequences, evil deeds are to be feared even more than fire.AI draft

Kural 203✦ Narrative

அறிவினுள் எல்லாம் தலை என்ப தீய
செறுவார்க்கும் செய்யா விடல்.

தனக்கு உறுதியான நன்மையை நாடும் அறிவுகள் எல்லாவற்றிலும், தம்மிடம் பகைமை கொள்பவரிடத்திலும் தீவினை செய்யாது விடுதலையே நல்லோர் தலையான அறிவு என்பார்கள் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். இது பழிவாங்கும் தீங்கைத் தவிர்க்கச் சொல்கிறது; துன்புறுத்தலைப் பொறுத்துக்கொண்டு பாதுகாப்பை நாடாமல் இருக்கச் சொல்லவில்லை.

The good call this the highest of all wisdom: refraining from doing harm even to those who are hostile to you.AI draft

Kural 204✦ Narrative

மறந்தும் பிறன்கேடு சூழற்க சூழின்
அறம் சூழும் சூழ்ந்தவன் கேடு.

பிறருக்குக் கேடு விளைவிக்கும் செயலை மறந்த நிலையிலும் எண்ணாமல் விட வேண்டும்; ஒருவர் அதைச் சூழ்ந்தால், சூழ்ந்தவருக்குக் கேடு தரும் வினையை அறக்கடவுள் சூழும் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். ‘அறம் சூழும்’ என்பது குறளின் அறப் புரட்டலான ஆளுருவாக்கம்; ஒவ்வொரு சூழ்ச்சியாளரையும் கண்ணுக்குத் தெரியாத சக்தி குறிப்பிட்ட நேரத்தில் தண்டிக்கும் என்ற நேரடி உறுதி அல்ல.

Do not plot another person's ruin, even in a careless moment; if you do, the verse says virtue itself will plot the plotter's ruin.AI draft

Kural 205✦ Narrative

இலன் என்று தீயவை செய்யற்க செய்யின்
இலனாகும் மற்றும் பெயர்த்து.

‘நான் வறியவன்’ என்று கருதி வறுமையைத் தீர்ப்பதற்காகப் பிறருக்குத் தீவினை செய்யக்கூடாது; செய்தால் மீண்டும் வறியவனாவான் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். இது தேர்ந்தெடுக்கப்படும் தீங்கான வழியைப் பற்றிய குறளின் அறக் காரணவிளைவு எச்சரிக்கை. வறுமை தீவினைக்குச் சான்று என்ற அனுபவ விதி அல்ல; பற்றாக்குறையிலும் உயிர்வாழ் நெருக்கடியிலும் உள்ளவர்களை அவமதிக்க இதைப் பயன்படுத்தக்கூடாது.

Do not commit harmful deeds saying, ‘I have nothing’; if you do, the verse says you will again become one who has nothing.AI draft

Kural 206✦ Narrative

தீப்பால தான்பிறர்கண் செய்யற்க நோய்ப்பால
தன்னை அடல் வேண்டாதான்.

துன்பத்தைச் செய்யும் பாவங்கள் பின்வந்து தன்னை வருத்துவதை விரும்பாதவன், தீமையின் வகையைச் சேர்ந்த வினைகளைப் பிறரிடத்தில் செய்யாமல் விட வேண்டும் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். இது தேர்வு செய்பவருக்கான குறளின் அற எச்சரிக்கை; நோய், துன்புறுத்தல், பேரிடர் அல்லது இன்றைய துயரம் அனுபவிப்பவர் முன்பு தீங்கு செய்தார் என்பதற்குச் சான்று அல்ல.

One who does not want suffering-producing wrongs to pursue and afflict oneself should not do evil-class deeds to others.AI draft

Kural 207✦ Narrative

எனைப்பகை உற்றாரும் உய்வர் வினைப்பகை
வீயாது பின்சென்று அடும்.

எவ்வளவு பெரிய பகையுள்ளவரும் அதிலிருந்து ஏதாவது ஒரு வழியில் தப்பலாம்; ஆனால் தீவினையாகிய பகை நீங்காமல், அவர் புகும் இடமெல்லாம் பின்சென்று தாக்கும் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். இது செயலின் தவிர்க்க முடியாத விளைவுக்கான குறளின் வலுவான அறப் படம்; ஒவ்வொரு பிற்கால இழப்பும் முன் தவறுக்குச் சான்று என்றோ, பாதிக்கப்பட்டவர் தம் தீங்கை உருவாக்கினார் என்றோ கூறும் அனுபவ விதி அல்ல.

People may escape an enemy however great; the enmity made by one's deed, the verse says, does not leave but follows and strikes.AI draft

Kural 208✦ Narrative

தீயவை செய்தார் கெடுதல் நிழல்தன்னை
வீயாது அடியுறைந் தற்று.

பிறருக்குத் தீவினை செய்தவர் தாம் கெடுதல் எத்தகையது என்றால், ஒருவரின் நிழல் நீண்ட தொலைவு சென்றாலும் அவரை விடாமல் வந்து அடியில் தங்குவது போன்றது என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். இது ஒட்டிய விளைவுக்கான குறளின் அறப் படம். கெட்ட அல்லது துன்பப்படும் ஒவ்வொருவரும் தீவினை செய்தார் என்பதற்குச் சான்று அல்ல; கடந்த செயல் நிலையான மனித அடையாளமாக வேண்டியதில்லை.

The ruin of those who do harmful deeds is like a person's shadow: it does not leave but comes and settles at the feet.AI draft

Kural 209✦ Narrative

தன்னைத்தான் காதலன் ஆயின் எனைத்தொன்றும்
துன்னற்க தீவினைப் பால்.

ஒருவன் தன்னைத்தான் நேசிப்பவனாயின், எவ்வளவு சிறியதாக இருந்தாலும் தீவினை வகையைச் சேர்ந்த ஒன்றையும் பிறரிடத்தில் செய்யாமல் விட வேண்டும் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். தீங்கு செய்யாமையை தன்மீதுள்ள அன்பின் வெளிப்பாடாக குறள் அமைக்கிறது. பதற்றம், பிழையின்மை வற்புறுத்தல், தன்னல மறுப்பு அல்லது தவறுக்குப் பின் தன்னைத் தண்டித்தல் ஆகியவற்றைப் பாராட்டவில்லை; எல்லையும் இயல்பான தற்கவனிப்பும் நல்லவையே.

If one truly loves oneself, one should not draw near even the smallest part of an evil deed toward others.AI draft

Kural 210✦ Narrative

அருங்கேடன் என்பது அறிக மருங்கோடித்
தீவினை செய்யான் எனின்.

ஒருவன் செந்நெறியை விட்டு, கொடுநெறிக்குச் சென்று, பிறரிடத்தில் தீவினை செய்யாதவனாயின், அவன் அரிதான கேட்டையுடையவன் என்று அறிய வேண்டும் எனப் பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். எதிர்மறை ‘செய்யான்’ அதற்கு முன் சொல்லப்பட்ட தீங்கான விலகலையும் ஆள்கிறது. ‘அருங்கேடன்’ குறளின் அறத் திடத்தைக் குறிக்கிறது; நோய், அநீதி, விபத்து, பொருள் இழப்பு அல்லது பிற இயல்பான தீங்குகளிலிருந்து முழுக் காப்பு என்ற உறுதி அல்ல.

Know that a person is hard to bring to ruin if that person does not turn aside into a crooked course and do evil toward others.AI draft