Knowing One's Duty to Society
On public-spirited help that expects no return, and on wealth becoming useful when it serves the wider community.
Verse 211 sets the terms with a question rather than a rule. True public duty asks no repayment — what could the world ever give back to the rain cloud? The cloud is not being generous. It is doing what a cloud does, and the chapter wants your resources understood the same way.
The three images in the middle are worth reading slowly, because they are a graded scale. Wealth in the hands of a wise person devoted to the world is a village reservoir full of water (215) — public, and you go to it. In the hands of a person of humane discernment it is a fruit tree ripening in the middle of town (216) — nobody has to ask. And in the hands of somebody truly generous it is an unfailing tree whose every part becomes medicine (217): not just the fruit, all of it, and for the ones who are ill.
The hard verse is 218: those who clearly know this duty do not withdraw from helping even in a season when their own resources are short. And 219 is the strangest and most human line in the chapter — such a person feels poor only when circumstances leave them unable to do the help their character calls for. Poverty redefined as a blocked impulse.
AI draft · pending review
10 of 10 narratives drafted · all Tamil, Pope & Parimelazhagar sourced
கைம்மாறு வேண்டாக் கடப்பாடு மாரிமாட்
டென்னாற்றுங் கொல்லோ வுலகு.
உயிர்களை வாழவைக்கும் மழைமேகத்துக்கு உலகம் என்ன கைம்மாறு செய்ய முடியும்? அதுபோல, ஒப்புரவாகச் செய்யப்படும் கடமையும் பயன் பெற்றவரிடமிருந்து திருப்பிச் செலுத்தலை எதிர்பார்ப்பதில்லை.
True public duty asks no repayment. What could the world ever give back to the rain cloud?AI draft
தாளாற்றித் தந்த பொருளெல்லாந் தக்கார்க்கு
வேளாண்மை செய்தற் பொருட்டு
தகுதியுடன் வாழ்பவர் முயன்று ஈட்டிய பொருள் முழுவதையும், உதவி உரியவர்களுக்கு ஒப்புரவு செய்யும் வாய்ப்பாகக் காண்கிறார்.
All wealth earned through worthy effort is meant to be put to work in service of those for whom help is fitting.AI draft
புத்தே ளுலகத்து மீண்டும் பெறலரிதே
யொப்புரவி னல்ல பிற.
இவ்வுலகிலும் தேவர் உலகிலும் ஒப்புரவுக்கு இணையான நன்மையைப் பெறுவது அரிது என்று குறள் அதை உயர்த்திப் பாராட்டுகிறது.
Neither here nor in the world of the gods is another good easily found that equals public-minded service.AI draft
ஒத்த தறிவா னுயிர்வாழ்வான் மற்றையான்
செத்தாருள் வைக்கப் படும்
உலகத்தோடு ஒத்து வாழ வேண்டிய கடமையை அறிந்து செய்பவனே உண்மையில் வாழ்பவன்; அறியாதவனை ‘செத்தாருள்’ எனக் குறள் கடுமையாக உருவகிக்கிறது.
The one who understands and practises what shared life calls for truly lives; the other is counted among the dead.AI draft
ஊருணி நீர்நிறைந் தற்றே யுலகவாம்
பேரறி வாளன் திரு
உலக நலனை அறிவோடு செய்பவரின் செல்வம், ஊரார் அனைவரும் நீர் பெறும் ஊருணி நிறைந்திருப்பதைப் போன்றது.
The wealth of a deeply wise person devoted to the world is like a village reservoir filled with water.AI draft
பயன்மர முள்ளூர்ப் பழுத்தற்றாற் செல்வ
நயனுடை யான்கட் படின்
ஒப்புரவு செய்பவரிடம் செல்வம் சேர்ந்தால், ஊர் நடுவே அனைவரும் அணுகக்கூடிய பயனுள்ள மரம் பழுத்திருப்பதைப் போன்றது.
When wealth reaches a person of humane discernment, it is like a useful fruit tree ripening in the centre of town.AI draft
மருந்தாகித் தப்பா மரத்தற்றாற் செல்வம்
பெருந்தகை யான்கட் படின்
பெருந்தகையுடையவரின் செல்வம், வேர் முதல் பழம் வரை எல்லா உறுப்பும் நோய்க்கு மருந்தாகி உதவும் மரத்தைப் போன்றது.
In the hands of a person of great generosity, wealth is like an unfailing tree whose every part becomes medicine.AI draft
இடனில் பருவத்து மொப்புரவிற் கொல்கார்
கடனறி காட்சி யவர்
தாம் செய்யத் தகுந்த கடமையைத் தெளிவாக அறிந்தவர், செல்வம் குறைந்த காலத்திலும் ஒப்புரவிலிருந்து முழுவதும் விலகமாட்டார்.
Those who clearly know their duty do not withdraw from helping even in a season when their own resources are limited.AI draft
நயனுடையா னல்கூர்ந்தா னாதல் செயுநீர
செய்யா தமைகலா வாறு
ஒப்புரவை இயல்பாகக் கொண்டவர், தாம் செய்ய விரும்பும் உதவியைச் செய்ய முடியாத நிலையையே உண்மையான குறையாக உணர்கிறார்.
A public-spirited person feels deprived only when circumstances leave them unable to perform the help their character calls for.AI draft
ஒப்புரவி னால்வருங் கேடெனி னஃதொருவன்
விற்றுக்கோட் டக்க துடைத்து
ஒப்புரவால் பொருள் இழப்பு வரும் என்றாலும், அந்த இழப்பே வாங்கத் தகுந்த நன்மை எனக் குறள் ‘தன்னை விற்றும்’ என்ற கடுமையான உருவகத்தால் உயர்த்திப் பேசுகிறது.
The verse says that if public-minded service brings material loss, that loss is worth purchasing—even through the extreme image of selling oneself.AI draft