Farming
On cultivation as the work everything else rests on, and on the independence of those who live by it.
This chapter praises one kind of work and, doing so, walks close to two things it never actually says. It never ranks people, and it never says the plough is the only honourable trade. 1032 is the clearest: the ploughers hold up everyone who takes up work they cannot do — அஃது ஆற்றாது எழுவாரை எல்லாம் பொறுத்து — and Parimelazhagar glosses the inability as செய்யமாட்டாது, unable, not unwilling and not ignorant. What the chapter states is what the cultivators carry, never what anyone else lacks.
The English printed beside these lines does not always keep that. Aiyar has Husbandmen at 1032, men must at last stand behind the plough at 1031, the men that eat the bread of husbandry at 1035 and the husbandman sitteth still at 1036 — four places where a sex enters that the Tamil has not got, since -ஆர் and -அர் are common to both genders and Parimelazhagar's உடையார் keeps them so. Pope is faithful on this through almost the whole chapter; his one import is at 1040, Men seated idle pleading poverty, where the Tamil இருப்பாரை is an ungendered participial plural. At 1039 his master and wife are not imports at all: கிழவன் is masculine in the line itself and இல்லாள் is Valluvar's own word. Each of those is named on the word card where it occurs, rather than quietly corrected.
Two verses need saying plainly. 1037 gives a test rather than an exhortation — earth dried until a measure of its dust falls to a quarter needs no manure — and that fourfold fall is the reading Parimelazhagar, Pope and Aiyar all share; what none of them supplies is a reason for it, and neither does this page. And 1040 is not addressed to anybody who genuinely has nothing. Its subject is a person with the means standing untouched beside them, and the chapter that follows, நல்குரவு, is where want itself is spoken about.
The order matters. 1038 ranks manure above ploughing and guarding above water, with weeding already done — Parimelazhagar's களைகட்டால் is a completed precondition, not a term in the ranking. 1039 turns the same attention into a warning about the owner who stops coming. Read together they say that the large obvious work is not where a crop is won or lost.
AI draft · pending review
10 of 10 narratives drafted · all Tamil, Pope & Parimelazhagar sourced
சுழன்று மேர்ப்பின்ன துலக மதனா
லுழந்து முழவே தலை.
உழுவதால் வரும் உடல் வருத்தத்தைப் பார்த்துப் பிற தொழில்களைச் செய்து திரிந்தாலும், முடிவில் உலகம் ஏர் உடையவர் வழியிலேயே நிற்கிறது. ஆகவே எவ்வளவு வருத்தம் வந்தாலும் தலையான தொழில் உழவே.
However people circle through other trades, the world comes at last to stand behind the plough; so, with all its hardship borne, tillage and nothing else is the head of all work.AI draft
உழுவா ருலகத்தார்க் காணியஃ தாற்றா
தெழுவாரை யெல்லாம் பொறுத்து.
உழுவதைச் செய்ய இயலாமல் பிற தொழில்களுக்குச் செல்லும் யாவரையும் தாங்குவதால், உழுபவர்கள் உலகம் என்னும் தேருக்கு அச்சாணி ஆகிறார்கள்.
Those who plough are the pin the world's people are fastened to: they bear up everyone who cannot do that work and rises to another trade.AI draft
உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார்மற் றெல்லாந்
தொழுதுண்டு பின்செல் பவர்.
யாவரும் உண்ணும்படி உழுது, அதனால் தாமும் உண்டு வாழ்பவரே தமக்கு உரியவராய் வாழ்கிறவர். மற்றவர் எல்லாரும் பிறரைத் தொழுது உண்டு அவர் பின்னே செல்கிறவர்.
Those who plough and eat by it — they are the ones who live; all the rest eat by bowing to somebody and go along behind them.AI draft
பலகுடை நீழலுந் தங்குடைக்கீழ்க் காண்ப
ரலகுடை நீழ லவர்.
உழவுத் தொழிலால் நெல் உடையவராய், தண்ணளியும் உடையவர் — பல வேந்தரின் குடைநிழலில் இருக்கும் நிலம் முழுவதையும் தம் அரசன் குடைக்கீழே காண்பர். (‘தம் அரசன்’ என்பதைப் பரிமேலழகர் சேர்க்கிறார்.)
Those whose shade is grain will see even the shade of many umbrellas under their own.AI draft
இரவா ரிரப்பார்க்கொன் றீவர் கரவாது
கைசெய்தூண் மாலை யவர்.
தம் கையால் உழுது உண்ணும் இயல்பு உடையவர் பிறரிடம் இரக்கமாட்டார்; தம்மிடம் கேட்டு வந்தவர்க்கு, உள்ளதை மறைக்காமல் கொடுப்பார்.
They ask nobody for anything, and to those who ask them they give the thing wanted, concealing nothing they have: people whose settled way is to eat by the work of their own hands.AI draft
உழவினார் கைம்மடங்கி னில்லை விழைவதூஉம்
விட்டேமென் பார்க்கு நிலை.
உழுபவரின் கை அவ்வேலையைச் செய்யாமல் மடங்கினால், யாவரும் விரும்பும் உணவும் இல்லை; ‘நாங்கள் துறந்தோம்’ என்பவர்க்கு அந்நிலையில் நிற்பதும் இல்லை.
If the hands of those who plough fold and stop, there is no standing left for those who say, “We have given up even what is desired.”AI draft
தொடிப்புழுதி கஃசா உணக்கின் பிடித்தெருவும்
வேண்டாது சாலப் படும்.
ஒரு நிலத்தை உழுதவன், அதன் புழுதி நான்கில் ஒரு பங்காகக் குறையும் அளவு காயவிட்டால், அதில் செய்த பயிர் ஒரு பிடி எருவும் இடவேண்டாமல் பணைத்து விளையும்.
If the earth is dried until a measure of its dust comes down to a quarter of that weight, the crop will thicken and yield without even a handful of manure.AI draft
ஏரினு நன்றா மெருவிடுதல் கட்டபி
னீரினு நன்றதன் காப்பு.
அப்பயிருக்கு உழுவதைவிட எரு இடுவது நல்லது; இரண்டையும் செய்து களை எடுத்தபின், நீர் பாய்ச்சுவதைவிட அதைக் காத்து நிற்பது நல்லது.
Better than the ploughing is the casting of manure; and after the cutting, the guarding of it is better than the water.AI draft
செல்லான் கிழவ னிருப்பி னிலம்புலந்
தில்லாளி னூடி விடும்.
நிலத்திற்கு உரியவன் நாள்தோறும் சென்று பார்த்து அடுத்துச் செய்யவேண்டியதைச் செய்யாமல் சோர்ந்திருந்தால், அந்நிலம் அவனுடைய இல்லாள் போலத் தன்னுள்ளே வெறுத்து, பின் அவனோடு ஊடிவிடும்.
Let the man it belongs to stay away and never go out to his land, and the land will sour inwardly and then turn from him, as the wife of the house does.AI draft
இலமென் றசைஇ யிருப்பாரைக் காணி
னிலமென்னு நல்லா ணகும்.
‘நம்மிடம் ஒன்றும் இல்லை’ என்று சொல்லிச் சோர்ந்திருப்பவரைக் கண்டால், நிலமகள் என்று உயர்த்திச் சொல்லப்படும் நல்லாள் தன்னுள்ளே நகைத்துக்கொள்வாள்.
The good one called Land, seeing people slacken off and sit there saying they have nothing, smiles.AI draft