Poverty
On what want does to a life and to the standing of the person in it, described without contempt for the poor.
This is the hardest chapter in this part of the book to place a page beside, because most of what it says is description and one line of it can be read as accusation.
What it describes, it describes without assigning a cause. 1041 asks what is harder than want and answers that only want itself is. 1043 puts two things going together — an old standing and the ability to speak in one's own voice. 1045 says want brings a crowd of afflictions, in the plural. 1048 is the dread of the day coming round again, and 1049 is sleep, which will come to a person lying in fire and not to a person in want. Not one of these says why anybody is short. Parimelazhagar does not supply a reason either, and where a translator has supplied one it is named on the word card as his.
Two places need saying out loud. 1047 carries a qualifier that the couplet puts first and that a reader can lose: அறம் சாரா, want that is not joined with right conduct. Everything the verse then says is said of that, and not of poverty as such — which is why all three counsels on that page open on those two words rather than burying them.
And 1050 is the line this chapter has to answer rather than pass on. Aiyar renders it 'The one way open to the indigent is to renounce utterly, their lives'. The couplet contains no word for life and neither does Parimelazhagar, whose துறத்தல் is renunciation of consumable goods — நுகரப்படும் பொருள்கள். Read alone, on a page about poverty, that sentence tells somebody in hardship that the one course open to them is to stop living. We print the public-domain translations as they stand and do not alter them, so the page answers him instead: the துறவாமை card states in both languages that he supplies an object the lines have not got, and that nothing in the Tamil says what is to be renounced.
One boundary is worth knowing while reading. Nothing in these ten verses is about asking anybody for anything — no scene here stages a person approaching another for money, food or help. That is the next chapter, இரவு, and the two are deliberately kept apart.
AI draft · pending review
10 of 10 narratives drafted · all Tamil, Pope & Parimelazhagar sourced
இன்மையி னின்னாத தியாதெனி னின்மையி
னின்மையே யின்னா தது.
ஒருவனுக்கு வறுமைபோலத் துன்பமானது எது என்று கேட்டால் — வறுமையைப் போலத் துன்பமானது வறுமையே; வேறொன்றும் இல்லை.
If you ask what is harder to bear than want, it is want alone.AI draft
இன்மை யெனவொரு பாவி மறுமையு
மிம்மையு மின்றி வரும்.
வறுமை என்று சொல்லப்படும் ஒரு பாவி. அது ஒருவனிடம் வரும்போது, அவனுக்கு மறுமையின்பமும் இம்மையின்பமும் இல்லாமல் ஆகிவிடும்.
There is a sinner whose name is want, and it comes leaving neither the world to come nor this one.AI draft
தொல்வரவுந் தோலுங் கெடுக்குந் தொகையாக
நல்குர வென்னு நசை.
வறுமை என்னும் ஆசை, தான் பற்றியவருடைய பழைய குடிவரவையும், அதற்கு ஏற்ற சொல்லையும் ஒன்றாகவே கெடுக்கும்.
The craving that goes by the name of want destroys, as one sum, the long-standing name of a household and the speech that befitted it.AI draft
இற்பிறந்தார் கண்ணேயு மின்மை யிளிவந்த
சொற்பிறக்குஞ் சோர்வு தரும்.
இழிவான சொல் பிறவாத குடியில் பிறந்தவரிடத்தும், அச்சொல் பிறப்பதற்குக் காரணமான தளர்வை வறுமை உண்டாக்கிவிடும்.
Even in those born to a good house, want produces the slackening out of which demeaning words are born.AI draft
நல்குர வென்னு மிடும்பையுட் பல்குரைத்
துன்பங்கள் சென்று படும்.
வறுமை என்று சொல்லப்படும் ஒரே துன்பத்தினுள்ளே, பல வகையான துன்பங்களும் வந்து விளையும்.
Within the one affliction that is called want, sorrows of many kinds go and settle.AI draft
நற்பொரு ணன்குணர்ந்து சொல்லினு நல்கூர்ந்தார்
சொற்பொருள் சோர்வு படும்.
மெய்ந்நூல்களின் பொருளைத் தெளிவாக அறிந்து சொன்னாலும், வறியவர் சொல்லும் சொல்லின் பொருள் செல்லாமல் போய்விடும்.
Though they have grasped sound matter clearly and said it well, the sense of the words of those who have come into want comes to nothing.AI draft
அறஞ்சாரா நல்குர வீன்றதா யானும்
பிறன்போல நோக்கப் படும்.
அறத்தோடு பொருந்தாத வறுமை உடையவனை, அவனைப் பெற்ற தாயும் அயலான் ஒருவனைப் பார்ப்பதுபோலப் பார்ப்பாள். (‘அறம் சாரா’ என்னும் தகுதிச் சொல் குறளின் முதலிலேயே நிற்கிறது.)
A person whose want is not joined with right conduct is looked upon, even by the mother who bore them, as one looks upon someone not one's own.AI draft
இன்றும் வருவது கொல்லோ நெருநலுங்
கொன்றது போலும் நிரப்பு.
நேற்றும் என்னைக் கொன்றது போல் துன்புறுத்திய வறுமை, இன்றும் வருமோ? வந்தால் இனி நான் என்ன செய்வேன்?
Will it come today as well — the want that yesterday, too, did what killing does?AI draft
நெருப்பினுட் டுஞ்சலு மாகு நிரப்பினுள்
யாதொன்றுங் கண்பா டரிது.
நெருப்புக்குள் கிடந்தும் ஒருவன் உறங்கிவிடலாம். ஆனால் வறுமை வந்தபோது எவ்வகையிலும் கண் அயர்வது அரிது.
Sleeping even inside fire is possible; inside want, no closing of the eye at all is to be had.AI draft
துப்புர வில்லார் துவரத் துறவாமை
யுப்பிற்குங் காடிக்குங் கூற்று.
நுகர்வதற்குரிய பொருள்கள் இல்லாதவர் செய்யத் தக்கது முற்றிலும் துறத்தலே; அதைச் செய்யாமல் விடுவது, பிறர் வீட்டில் இருக்கும் உப்புக்கும் காடிக்கும் கூற்று ஆகும். (‘செய்யத் தக்கது’ என்பதும் ‘பிறர்’ என்பதும் பரிமேலழகர் சேர்ப்பவை; அடிகளில் இரண்டும் இல்லை.)
When people with nothing left to consume do not take up renunciation outright — the course Parimelazhagar assumes to be theirs — that not-renouncing is death to salt and to sour rice-water.AI draft