Begging
On asking when there is no other way, on whom it is fit to ask, and on the giver's part in it.
The chapter before this one described want. This one is about asking, and it does something unexpected with it: instead of treating asking as a humiliation to be avoided, it keeps asking the question of what makes asking bearable, and answers it every time by pointing at the person asked.
1051 sets the terms. Ask of those it is fitting to ask; and if they conceal what they have, the blame is theirs, not yours. That sentence does more work than it looks: it moves the shame off the asker and leaves it where the concealment happened. 1053 goes further and calls standing before someone who hides nothing and asking them ஏஎர் — a grace, an aesthetic word rather than a moral one. 1054 says asking of a person who could not conceal even in a dream is like the giving itself.
Two verses turn the whole thing around. 1058 says that if nobody asked, the going and coming of the world would be a wooden puppet moved on strings — asking is what makes the traffic between people alive rather than mechanical. 1059 asks what there would be to see in those who give, if nobody cared to come and ask. The giver, on this chapter's account, is made visible by the asker.
And 1060 closes it by turning to the asker and asking one thing of them: not to grow angry when the answer is no. The reason is the plainest sentence in the chapter — a person who has been in want already knows that means fail when they are wanted, and needs no other witness than their own affliction.
One thing to say about the Tamil. இரவு and இரத்தல் are asking generally, and the translators reach for 'begging', which is one real sense of the root and narrower than what these ten verses do with it. Where a translator has chosen the narrower word, the word card says so.
AI draft · pending review
10 of 10 narratives drafted · all Tamil, Pope & Parimelazhagar sourced
இரக்க விரத்தக்கார்க் காணிற் கரப்பி
னவர்பழி தம்பழி யன்று.
கேட்கத் தகுதியானவரைக் கண்டால் வறியவர் அவரிடம் கேட்கலாம். கேட்ட பிறகு அவர் தம்மிடம் உள்ளதை மறைத்தால், அந்தப் பழி மறைத்தவருடையது; கேட்டவருடையது அல்ல.
On finding those it is fitting to ask, ask of them; and if they conceal what they have, the blame is theirs and not the asker's.AI draft
இன்ப மொருவற் கிரத்த லிரந்தவை
துன்ப முறாஅ வரின்.
கேட்டுப் பெற்றவை, கொடுப்பவரின் பரிவால் துன்பம் இல்லாமல் வந்து சேர்ந்தால், கேட்பதுகூட ஒருவனுக்கு இன்பமாகவே இருக்கும்.
For a person, asking is itself a cause of pleasure — if what was asked for comes without putting the asker through pain.AI draft
கரப்பிலா நெஞ்சிற் கடனறிவார் முன்னின்
றிரப்புமோ ரேஎ ருடைத்து.
தம்மிடம் உள்ளதை மறைக்காத, கடமை அறிந்தவர் முன்னால் நின்று ஒன்றைக் கேட்பதும், வறியவருக்கு ஓர் அழகுதான்.
To stand before those who hide nothing in the heart and know what is due, and to ask — even that asking has a grace of its own.AI draft
இரத்தலு மீதலே போலுங் கரத்தல்
கனவிலுந் தேற்றாதார் மாட்டு.
தம்மிடம் உள்ளதை மறைப்பது என்பதைக் கனவிலும் அறியாதவரிடம் சென்று கேட்பதும், வறியவருக்குக் கொடுப்பதைப் போன்றதே.
Asking, too, is like giving itself, when it is asked of those who do not know concealment even in a dream.AI draft
கரப்பிலார் வையகத் துண்மையாற் கண்ணின்
றிரப்பவர் மேற்கொள் வது.
வாய் திறந்து சொல்ல முடியாமல், முன்னால் நின்ற அளவிலேயே கேட்பவர் அதைச் செய்கிறார். உள்ளதை மறைக்காமல் கொடுப்பவர் சிலர் உலகத்தில் இருப்பதால் மட்டுமே அது நடக்கிறது; வேறு எதனாலும் அல்ல.
Some ask by standing where they can be seen; they take that upon themselves because the world holds people who do not conceal what they have.AI draft
கரப்பிடும்பை யில்லாரைக் காணி னிரப்பிடும்பை
யெல்லா மொருங்கு கெடும்.
உள்ளதை மறைக்கும் நோய் இல்லாதவரைக் கண்டு, மானம் விடாமல் கேட்பவருக்கு, வறுமையால் வரும் துன்பங்கள் எல்லாம் சேர்ந்தே அழிந்துபோகும்.
Come upon those who are free of the affliction of hiding what they have, and the afflictions that want brings perish, all of them together.AI draft
இகழ்ந்தெள்ளா தீவாரைக் காணின் மகிழ்ந்துள்ள
முள்ளு ளுவப்ப துடைத்து.
தம்மை இகழ்ந்து இழிவாகப் பேசாமல் கொடுப்பவரைக் கண்டால், கேட்பவரின் உள்ளம் உள்ளுக்குள்ளேயே மகிழ்ந்துபோகும்.
To come upon those who give without slighting or belittling — at that the heart grows glad, and inside it, further in, there is a rejoicing.AI draft
இரப்பாரை யில்லாயி னீர்ங்கண்மா ஞால
மரப்பாவை சென்றுவந் தற்று.
கேட்பவர் என்று யாரும் இல்லாமல் போய்விட்டால், இந்தப் பெரிய உலகத்தில் வாழ்பவர்களின் போக்கும் வரவும், கயிற்றால் ஆட்டப்படும் உயிரற்ற மரப்பாவை போலவே ஆகிவிடும்.
If there were nobody left who asks, this great world of cool wide places would be like a wooden figure going out and coming back.AI draft
ஈவார்கண் ணென்னுண்டாந் தோற்ற மிரந்துகோள்
மேவா ரிலாஅக் கடை.
அவரிடம் சென்று ஒன்றைக் கேட்டுப் பெற விரும்புகிறவர் யாரும் இல்லாதபோது, கொடுப்பவருக்கு என்ன புகழ் இருக்கும்? ஒன்றும் இல்லை.
What would there be to show in those who give, when there is nobody who cares to come and ask?AI draft
இரப்பான் வெகுளாமை வேண்டும் நிரப்பிடும்பை
தானேயுஞ் சாலுங் கரி.
கொடுப்பவனிடம் பொருள் இல்லாதபோது, ‘இவன் எனக்குத் தரவில்லை’ என்று கேட்டவன் கோபப்படாமல் இருக்க வேண்டும். வேண்டிய நேரத்தில் பொருள் கைகொடுக்காது என்பதற்குத் தன் வறுமைத் துன்பமே போதிய சான்று.
The one who asks must not turn angry; the affliction that is want is, by itself, witness enough.AI draft