Abstaining from Flesh
On refusing meat because it requires injury to another living body, within the chapter's ascetic and compassion-centred framework.
Verse 256 is the one that will surprise a modern reader, because it is an argument about demand rather than about diet. If the world did not kill for the purpose of eating, nobody would supply flesh for the purpose of receiving a price. The chapter is not addressing the person who kills. It is addressing the person the killing is done for.
That is the whole method here. Verse 254 states the definition it is working from — compassion is non-killing, its opposite is killing, so eating what killing produced is placed on one side of that line. Verse 257 asks only that you follow a single thought: abstain if you come to understand that flesh is the wound of another living being. And 259 says something its own religious world would have found provocative — better than a thousand fire sacrifices is refusing to eat what cost one life.
Said plainly: this is the strongest ascetic position in the book, argued from within a framework of non-injury that the previous chapter has just built. It is presented here as what the chapter says, in the terms it says it, and not as a requirement placed on anybody reading. Verse 260 is where it arrives: all living things join their hands before the one who kills nothing.
AI draft · pending review
10 of 10 narratives drafted · all Tamil, Pope & Parimelazhagar sourced
தன்னூன் பெருக்கற்குத் தான்பிறி தூனுண்பா
னெங்ஙன மாளு மருள்
தன் உடம்பை வளர்ப்பதற்காகப் பிறிதோர் உயிரின் உடலை உண்பவனை அருள் எவ்வகையில் ஆளும் என்று பரிமேலழகர் குறளின் கேள்வியை விரிக்கிறார். தன்னுடைய ஊனும் மற்றொரு உயிரின் ஊனும் நேராக எதிரெதிராக வைக்கப்படுகின்றன. அன்றாடப் பசியையும் தேர்வையும் அருள் உண்மையில் வழிநடத்துகிறதா என்பதே சோதனை. உடல்நலம், மாற்றுத்திறன், வறுமை, பண்பாடு, வாழிடம் அல்லது பிறரைச் சார்ந்திருக்கும் நிலை காரணமாக உணவுத் தேர்வு குறைந்தவர்களை இழிவுபடுத்த இந்தக் குறள் அனுமதி தருவதில்லை.
How can compassion govern someone who, to enlarge their own flesh, eats the flesh of another living being?AI draft
பொருளாட்சி போற்றாதார்க் கில்லை யருளாட்சி
யாங்கில்லை யூன்றின் பவர்க்கு
பொருளைப் பாதுகாக்காதவர்களுக்கு அதனால் வரும் பயன் கிடைக்காது; அதுபோல ஊனை உண்பவர்களுக்கு அருளால் வரும் பயனும் ஆட்சியும் கிடைக்காது என்று பரிமேலழகர் ஒப்புமையை விளக்குகிறார். ‘பொருளாட்சி’, ‘அருளாட்சி’ என்பவை அரசியல் அதிகாரம் அல்ல; பொருளும் அருளும் வாழ்க்கையில் பயனாகச் செயல்படும் ஆற்றல். புலால் உண்பதைப் பற்றிய குறளின் நேரடியான தீர்ப்பை, உணவு கிடைப்பு, உடல்நலம், பண்பாடு அல்லது குடும்ப முடிவுரிமை குறைந்தவர்களை கண்காணிக்கவும் அவமானப்படுத்தவும் பயன்படுத்தக்கூடாது.
Those who do not safeguard wealth cannot receive its benefit; likewise, those who eat flesh cannot receive the governing benefit of compassion.AI draft
படைகொண்டார் நெஞ்சம்போல் நன்றூக்கா தொன்ற
னுடற்சுவை யுண்டார் மனம்
கொலைக்கருவியைக் கையில் கொண்டவரின் மனம் அது செய்யும் கொலையை நோக்கி அருளை நோக்காததுபோல், பிற உயிரின் உடலைச் சுவையாக உண்டவரின் மனம் அந்த ஊனை நோக்கி அருளை நோக்காது என்று பரிமேலழகர் ஒப்பிடுகிறார். இது பழக்கத்தால் உருவாகும் அறக் கவனத்தின் திசையைப் பற்றிய கூற்று; மருத்துவ நோயறிதல் அல்ல, மாற்ற முடியாத குணமாற்றம் அல்ல, புலால் உண்ட அனைவரும் வன்முறையாளர் என்பதற்கான சான்றும் அல்ல.
As the mind of one holding a killing weapon does not incline toward good, the mind of one who has savoured another creature's body does not incline toward good.AI draft
அருளல்ல தியாதெனிற் கொல்லாமை கோறல்
பொருளல்ல தவ்வூன் றினல்
அருள் யாது எனின் கொல்லாமை; அருளின் எதிர் யாது எனின் கோறல்; ஆகவே அந்தக் கொலையால் வந்த ஊனை உண்பது அறப்பொருள் அன்று, பாவம் என்று பரிமேலழகர் மூன்று தொடர்புடைய கூற்றுகளாக விளக்குகிறார். ‘பொருள் அல்லது’ என்பது ஊன் உண்மையில் இல்லை என்பதல்ல; அந்தச் செயல் அறத்தில் செல்லுபடியாகாது என்பதாகும். வரையறை நேரடியானது; ஆனால் அதை தனிச்சட்டம், உயிரை பாதுகாப்பின்றி கையாளுதல், சத்துணவை புறக்கணித்தல் அல்லது வாய்ப்பு குறைந்தவர்களை இழிவுபடுத்துதல் ஆக மாற்றக்கூடாது.
If asked what compassion is: it is non-killing. If asked what is opposed to it: it is killing. Therefore, eating the flesh produced by that killing is not morally right.AI draft
உண்ணாமை யுள்ள துயிர்நிலை யூனுண்ண
வண்ணாத்தல் செய்யா தளறு
ஒரு சாரார் உயிர் உடம்பில் நிலைத்திருப்பது ஊனை உண்ணாமை என்ற அறத்தில் உள்ளது; ஒருவன் அதை உண்டு அந்த நிலையை குலைத்தால், அவனை விழுங்கிய நரகம் பின்னர் உமிழ வாய்திறக்காது என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். இது உரையின் வெளிப்படையான மறுமை எச்சரிக்கை; உண்ணாமை உடல்நலத்தையோ இவ்வுலக ஆயுளையோ உறுதி செய்யும் அறிவியல் கூற்று அல்ல. மூலத்தைத் துல்லியமாகச் சொல்வது, ஒருவரை மிரட்டவோ கட்டாயப்படுத்தவோ பெயரிட்ட மனிதரின் மறுமையைத் தீர்ப்பிடவோ உரிமை தராது.
The continuance of embodied life rests upon not eating flesh; if one eats it, the hell that swallows that person will not open its mouth to release them.AI draft
தினற்பொருட்டாற் கொல்லா துலகெனின் யாரும்
விலைப்பொருட்டா லூன்றருவா ரில்
ஊன் உண்ணப்படுவதால் உலகம் உயிர்களைக் கொல்லாதிருந்தால், பொருள் பெறுவதற்காக ஊனை விற்கும் எவரும் இருக்கமாட்டார் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். உண்பது, கொலை, விலை, வணிக வழங்கல் என்ற காரணச் சங்கிலியை குறள் காட்டி, மேல்நிலைச் செயல் உண்பவருக்கு முற்றிலும் தொடர்பற்றது என்ற விலகலை மறுக்கிறது. ஒரு கொள்முதல் உடனே உற்பத்தியை மாற்றும் என்று சொல்லாமலும் ஒப்பந்தம், கையிருப்பு, மானியம், தொழிலாளர் வாழ்வு, உணவு அணுகல், நிறுவனக் கொள்கை ஆகியவற்றை மறைக்காமலும் இன்றைய பயன்பாடு அந்தப் பொறுப்பை காக்க வேண்டும்.
If the world did not kill for the purpose of eating, no one would supply flesh for the purpose of receiving a price.AI draft
உண்ணாமை வேண்டும் புலாஅல் பிறிதொன்றன்
புண்ண துணர்வார்ப் பெறின்
புலால் என்பது பிறிதோர் உடம்பின் புண்; அது தூய, தனித்த உணவல்ல, மற்றொரு உயிரின் காயமடைந்த உடல் என்று உணர்ந்தால் அதை உண்ணாமல் ஒழிய வேண்டும் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். ‘புண்’ என்பது குறளின் திட்டமிட்ட அற வகைமாற்றம்; சமைக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு பொருளும் திறந்த மருத்துவப் புண் என்ற தொழில்நுட்பக் கூற்று அல்ல. கொடூரக் காட்சி, மாசு அச்சம், மனிதர்மேல் வெறுப்பு அல்லது பாதுகாப்பான சத்துணவை புறக்கணித்தல் இல்லாமல் அதன் வலிமையை உண்மையாகக் கற்பிக்கலாம்.
One should abstain from flesh if one comes to understand that flesh is the wound of another living being.AI draft
செயிரின் தலைப்பிரிந்த காட்சியார் உண்ணார்
உயிரின் தலைப்பிரிந்த ஊன்
மயக்கம் என்ற குற்றத்திலிருந்து நீங்கிய தெளிந்த அறிவுடையவர்களே ‘செயிரின் தலைப்பிரிந்த காட்சியார்’; அவர்கள் உயிரிலிருந்து பிரிந்து வந்த ‘உயிரின் தலைப்பிரிந்த ஊன்’ உண்ணார் என்று பரிமேலழகர் இரு பிரிவுகளை இணைத்து விளக்குகிறார். இது அறமும் கருத்தும் சார்ந்த ஒப்புமை; ஒரு உணவுமுறை எல்லா தீர்ப்பையும் பிழையற்றதாக்கும் சான்றோ, புலால் உண்டவர் எல்லாத் துறையிலும் அறிவற்றவர் என்ற தீர்ப்போ அல்ல.
Those whose discernment is freed from the fault of delusion do not eat flesh separated from life.AI draft
அவிசொரிந் தாயிரம் வேட்டலி னொன்ற
னுயிர்செகுத் துண்ணாமை நன்று
நெய் முதலிய அவிகளைத் தீயில் சொரிந்து ஆயிரம் வேள்விகளைச் செய்வதைவிட, ஒரு விலங்கின் உயிர் போக்கப்பட்ட பின் எஞ்சிய ஊனை உண்ணாமல் இருப்பது நன்று என்று பரிமேலழகர் ஒப்புமையை விளக்குகிறார். சடங்கின் எண்ணிக்கையைவிட நேரடியான அறத் தவிர்ப்பை குறள் மேலாக வைக்கிறது. மூலச் சூழலில் வேள்விப் படையலைப் பேசுகிறது; எல்லா சமய நடை, வழிபடுபவர், விருந்து, நன்கொடை அல்லது கூட்டு விழாவையும் இழிவுபடுத்தும் பொதுத் தீர்ப்பாக விரிக்கக்கூடாது.
Better than pouring offerings into fire and performing a thousand sacrifices is refusing to eat flesh obtained by taking even one creature's life.AI draft
கொல்லான் புலாலை மறுத்தானைக் கைகூப்பி
யெல்லா வுயிருந் தொழும்
எந்த உயிரையும் கொல்லாமல் புலாலை உண்ண மறுத்தவரை எல்லா உயிர்களும் கைகூப்பித் தொழும்.
All living beings will join their hands in worship before the one who kills no life and has rejected flesh.AI draft