Intrepidity in the Face of Misfortune

இடுக்கண் வருங்கா னகுக வதனை
யடுத்தூர்வ தஃதொப்ப தில்.

ஒருவர் மேற்கொண்ட செயலில் இடுக்கண் வந்தபோது அதனால் உள்ளம் அழியாமல், அதைக் கடக்க முடியும் என்ற உள்மகிழ்ச்சியுடன் இருக்க வேண்டும். அந்த மகிழ்ச்சியே இடுக்கணை மேலும் மேலும் நெருக்கி அதன் வலிமையைக் குறைக்கும்; அதற்கு ஒப்பான துணை வேறில்லை என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார்.

When adversity comes in the course of an undertaking, meet it with inward confidence rather than collapse; nothing equals that composure in pressing the adversity back.AI draft

வெள்ளத் தனைய விடும்பை யறிவுடையா
னுள்ளத்தி னுள்ளக் கெடும்.

வெள்ளத்துக்கு கரை தெரியாததுபோல் பல துன்பங்கள் ஒரே நேரத்தில் பெருகலாம். அறிவுடையவர் அவற்றைத் தன் உள்ளத்தில் தெளிவாக எண்ணிப் பார்க்கும் அளவிலேயே, அவை மனத்தை மூழ்கடிக்கும் பெரும் தோற்றம் கலைந்து விடும் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். இதனால் வெளிப்புற இழப்பு உடனே மறையும் என்று பொருளல்ல; அடுத்து செய்ய வேண்டியதை உணர முடியாத அளவிலான உள்ளக் கலக்கம் குறைகிறது.

Even when troubles swell like a flood, a discerning mind can regard and contain them clearly; they then lose their power to overwhelm the inner life.AI draft

இடும்பைக் கிடும்பை படுப்ப ரிடும்பைக்
கிடும்பை படாஅ தவர்.

ஒரு செயலைச் செய்யும்போது இடையில் வரும் துன்பத்தால் உள்ளத்தில் வருந்தி நிலைகுலையாதவர், அந்தத் துன்பத்தையே துன்புறச் செய்வார் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். இது ஒருவரைத் துன்புறுத்துவது அல்ல; எதிர்ப்பால் தளராமல் சரியான செயலைத் தொடரும்போது தடையே தன் வலிமையை இழப்பது.

Those who do not surrender to grief when adversity interrupts their work put adversity itself under strain until its hold weakens.AI draft

மடுத்தவா யெல்லாம் பகடன்னா னுற்ற
விடுக்க ணிடர்ப்பாடு டைத்து.

வழி மறிக்கும் ஒவ்வொரு இடத்திலும் வண்டியை இழுத்து முன்னேற்றும் பகடுபோல், எடுத்த செயலைத் தடைகளைக் கடந்து நடத்த வல்லவரை வந்தடைந்த இடுக்கண் தானே இடர்ப்படும் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். உருவகத்தின் மையம் உயிரினத்தை வருத்துவது அல்ல; ஒவ்வொரு தடையிலும் சூழலைப் பார்த்து, அளவறிந்து, வழியை மாற்றியும் நிறுத்தியும் செயலை முன்னேற்றும் வல்லமை.

Like a draught ox that draws its cart through every obstructed passage, one who can carry an undertaking onward makes adversity itself struggle for a way.AI draft

அடுக்கி வரினு மழிவிலா னுற்ற
விடுக்க ணிடுக்கட் படும்.

துன்பங்கள் இடைவிடாமல் மேன்மேலும் வந்தாலும், தன் உள்ளக் கோட்பாட்டை விடாதவரை அவை அழிக்க முடியாது; அவரை வந்தடைந்த இடுக்கண்களே இடுக்கணில் சிக்கி வலிமை இழக்கும் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். உள்ளக் கோட்பாட்டை விடாமை என்பது ஒரே ஆபத்தான வழியில் பிடிவாதமாக இருப்பதல்ல; நோக்கத்தை காத்துக்கொண்டு வழியை மாற்றுதல், உதவி பெறுதல், ஓய்வு எடுதல் ஆகியவையும் அதில் அடங்கும்.

Even when adversities arrive one upon another, they themselves are worn down against a person whose inner purpose does not disintegrate.AI draft

அற்றேமென் றல்லற் படுபவோ பெற்றேமென்
றோம்புத றேற்றா தவர்.

செல்வம் இருந்த காலத்தில் ‘இதனைப் பெற்றோம்’ என்று பற்றுடன் குவித்துக் காக்கும் இவறுதலை அறியாதவர், வறுமைக் காலத்தில் ‘நாம் அனைத்தையும் இழந்தோம்’ என்று மனம் முறிந்து துயரத்தில் உழல்வார்களா? இல்லை என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். இது வறுமையையும் இழப்பின் வலியையும் சிறிதாக்குவது அல்ல; உடைமையை முழு அடையாளமாக்காத மனம், இழப்பால் முழுதாக அழியாது என்பதே கருத்து.

Those who did not cling to prosperity with possessive hoarding do not collapse into ‘we have nothing’ when it recedes.AI draft

இலக்க முடம்பிடும்பைக் கென்று கலக்கத்தைக்
கையாறாக் கொள்ளாதா மேல்.

உடம்பு இடும்பை என்னும் வாளுக்கு இலக்காக இருப்பதை அறிவுடையவர் தெளிவாக உணர்கிறார். ஆகவே தமக்கு துன்பம் வந்தபோது கலக்கத்தையே கையறு நிலையாகக் கொள்ளமாட்டார் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். இது வலியைப் புறக்கணிப்பது அல்ல; உடல் பாதிப்பை உணர்ந்து, தேவையான சிகிச்சை, பாதுகாப்பு, ஓய்வு, உதவி ஆகியவற்றை கலக்கம் ஆளாமல் தேடுவது.

Knowing that embodied life is exposed to pain, the discerning do not make panic their only response when hardship arrives.AI draft

இன்பம் விழையா னிடும்பை யியல்பென்பான்
றுன்ப முறுத லிலன்.

தன் உடலுக்கு இன்பமானவற்றையே இடைவிடாமல் விரும்பாமல், ஒரு செயலை முயன்று செய்வதால் இடும்பை வருவது இயல்பு என்று தெளிந்திருப்பவர், அந்த இடும்பை வந்தபோது தன் மனத்தால் கூடுதல் துன்பத்தை அடையமாட்டார் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். இது தடுக்கக்கூடிய தீங்கு, சுரண்டல், கொடுமை, பாதுகாப்பின்மை ஆகியவற்றை ‘இயல்பு’ என்று ஏற்கச் சொல்லவில்லை; அர்த்தமுள்ள முயற்சிக்கு வரும் சாதாரண உழைப்பு, காத்திருப்பு, பயிற்சி, திருத்தம் ஆகியவற்றை மட்டும் உண்மையாக எதிர்பார்ப்பது.

One who does not demand uninterrupted pleasure and understands effort's ordinary hardship as part of undertaking the work is not inwardly overthrown when that hardship arrives.AI draft

இன்பத்து ளின்பம் விழையாதான் றுன்பத்துட்
டுன்ப முறுத லிலன்.

செயலின் பயனாக இன்பம் வந்தபோது அதை அனுபவித்தாலும் மனத்தில் அதையே கட்டாயமாக விரும்பிப் பற்றாதவர், துன்பம் வந்தபோதும் அதை அனுபவித்தபடியே மனத்தால் வருந்தி முறியமாட்டார் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். இது இன்பத்தை மறுப்பதோ துன்பத்தில் உணர்ச்சியின்றி இருப்பதோ அல்ல; இரண்டையும் உணர்ந்து, எதுவும் மனத்தின் முழு ஆட்சியாளராக மாறாமல் இருப்பது.

One who enjoys pleasure without inwardly handing the heart over to it does not, amid suffering, become inwardly possessed by suffering.AI draft

இன்னாமை யின்ப மெனக்கொளி னாகுந்தன்
னொன்னார் விழையுஞ் சிறப்பு.

ஒருவர் செயலை முயன்று செய்யும்போது அதனால் வரும் துன்பத்தையே முன்னேற்றத்தின் இன்பமாகக் கருதுவாரானால், தன் பகைவர்கள்கூட நன்கு மதிக்கத் தூண்டும் சிறப்பு அவருக்கு உண்டாகும் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். இது வலியையே தேடுவதோ, காயம், சுரண்டல், கொடுமை, ஆபத்து ஆகியவற்றை விரும்புவதோ அல்ல; நேர்மையான மதிப்புள்ள செயலில் தவிர்க்க முடியாத உழைப்பு, ஒழுங்கு, திருத்தம் ஆகியவற்றை அர்த்தமுள்ள செலவாக ஏற்றுக்கொள்வது.

When one receives the necessary hardship of worthy effort as part of its joy, a distinction arises that even rivals are moved to respect.AI draft