Shame and Self-Respect
On the sense of shame that holds a person back from wrong, distinguished from mere embarrassment or fear of being seen.
The English word is the first difficulty. Shame, in ordinary use, is something that attacks a person's worth — you are shameful. நாண் is not that, and 1011 says so before the chapter does anything else: Parimelazhagar's gloss is நன்மக்கள் நாணாவது இழிந்த கருமம் காரணமாக நாணுதல், shrinking on account of a base act. It is aimed at the deed. Nothing in these ten verses asks you to think less of yourself.
The definitions then argue about where the thing sits. 1012 makes it the one difference between two people whose food, clothing and circumstances are identical. 1013 goes further and makes it the ground worth stands on, with an analogy of inseparability — as life does not let go of the body, சால்பு does not let go of this. 1015 widens it past your own conduct altogether: those who weigh another's disgrace at the same weight as their own, ஒப்ப மதித்து, are what the world calls நா ண்'s dwelling place.
Three of the verses need their boundaries said out loud. 1011 sets the நாண் of the good against the நாண் of women, and calls the second not theirs; the assumption underneath that is recorded here and rejected, not quietly dropped. 1017 says such a person would give up life before giving up நாண் — the couplet's force is real and no scene in this chapter stages self-harm, because the verse is about what a person will not do, never about a life being forfeit. And 1018, which says virtue itself would be ashamed of a man who feels nothing, is not an argument for doing what everybody expects. The crowd can be wrong, and being disapproved of for the right thing is not the failure this describes.
AI draft · pending review
10 of 10 narratives drafted · all Tamil, Pope & Parimelazhagar sourced
கருமத்தா னாணுத னாணுத் திருநுத
னல்லவர் நாணுப் பிற.
இழிந்த செயலுக்காக நாணுவதே உண்மையான நாணம். (குறள் ‘நல்லவர்’ என்று பொதுவாகச் சொல்ல, மற்ற நாண்களை உரையாசிரியர் ‘குலமகளிர்’ என்று பெண்களுக்கு உரியனவாகப் பிரிக்கிறார். அப்பிரிவை இத்திட்டம் ஏற்கவில்லை.)
Shrinking from an act because the act is base — that is the shame the good have. The shame of the lovely-browed good ones is another thing.AI draft
ஊணுடை யெச்ச முயிர்க்கெல்லாம் வேறல்ல
நாணுடைமை மாந்தர் சிறப்பு.
ஊணும் உடையும், அவை போன்ற மற்றவையும் மக்கள் உயிர்க்கு எல்லாம் பொதுவானவை. நன்மக்களுக்குச் சிறப்பு என்று சொல்லத்தக்கது நாணுடைமை ஒன்றே; அப்பொருள்கள் அல்ல.
Food, clothing and the rest of such things are common to every human life and set no one apart from anyone. What distinguishes a person is holding to the recoil that will not let a base act be done.AI draft
ஊனைக் குறித்த வுயிரெல்லா நாணென்னு
னன்மை குறித்தது சால்பு.
எல்லா உயிர்களும் உடம்பையே தமக்கு நிலைக்களமாகக் கொண்டு, அதை விட்டு விலகுவதில்லை. அதுபோலவே நிறைவான பண்பு, நாணம் என்னும் நல்ல குணத்தையே தனக்கு நிலைக்களமாகக் கொண்டு, அதை விடுவதில்லை.
Every life has fixed upon flesh as the ground it stands on; in that same way, fullness of character has fixed upon the good quality called nāṇ, the drawing back from a base act.AI draft
அணியன்றோ நாணுடைமை சான்றோர்க் கஃதின்றேற்
பிணியன்றோ பீடு நடை.
சான்றோர்க்கு நாணுடைமை ஓர் ஆபரணம். அந்த ஆபரணம் இல்லாமல் போனால், அவர்களுடைய பெருமிதம் நிறைந்த நடை, அதைக் கண்டவர்களுக்கு ஒரு நோயாகிவிடும்.
Is the drawing back from a base act not an ornament on people of worth? And where it is missing, is their stately walk not an affliction to whoever watches it?AI draft
பிறர்பழியுந் தம்பழியு நாணுவர் நாணுக்
குறைபதி யென்னு முலகு.
பிறருக்கு வரும் பழியையும் தமக்கு வரும் பழியையும் ஒரே எடையாக மதித்து நாணுகிறவர் உண்டு. அவரை உலகத்தார், நாண் குடியிருக்கும் இடம் என்று சொல்வார்கள்.
Those who feel a disgrace that has fallen on somebody else exactly as they would feel their own, and shrink from it just the same — the world calls them the dwelling place of that restraining shame.AI draft
நாண்வேலி கொள்ளாது மன்னோ வியன்ஞாலம்
பேணலர் மேலா யவர்.
நாணத்தையே தமக்குக் காவலாகக் கொள்வதைத் தவிர, அகன்ற உலகத்தையே பெறுவதாக இருந்தாலும் உயர்ந்தவர் அதை விரும்பமாட்டார். (‘ஏமம்’ என்பதற்கு உரையாசிரியர் காவல் என்று பொருள் கொள்கிறார்.)
Those who stand high keep, as their hedge, the mind's drawing back from a base act; on terms that would take it down they do not even want the wide earth.AI draft
நாணா லுயிரைத் துறப்ப ருயிர்ப்பொருட்டா
னாண்டுறவார் நாணாள் பவர்.
நாணின் சிறப்பை அறிந்து அதை விடாமல் ஒழுகுபவர், நாணும் உயிரும் மோதும் இடத்தில், நாண் சிதையாதிருக்க உயிரை விடுவார்; உயிர் சிதையாதிருக்க நாணை விடமாட்டார். (இரண்டும் மோதும் அந்த ஒரு நிலையைப் பற்றியது மட்டுமே இது என்று உரையாசிரியர் வரையறுக்கிறார்.)
Those who live by the shame that holds a person back from a base act will give up life rather than let that shame be broken — and will never give up that shame in order to keep their life.AI draft
பிறர்நாணத் தக்கது தானாணா னாயி
னறநாணத் தக்க துடைத்து.
பிறர் நாணத்தக்கது தான் நாணானாயின் — கேட்டவர்களும் கண்டவர்களும் நாணத்தக்க ஒரு பழியை, ஒருவன் தான் நாணாமல் செய்வானாயின்; அறம் நாணத்தக்கது உடைத்து — அந்த நாணாமை, அவனை அறம் விட்டு நீங்கத்தக்க குற்றத்தை உடையது.
If a man will not shrink from what those who saw it and those who heard of it are fit to shrink from, his not shrinking carries what virtue is fit to shrink from — and virtue draws away from him.AI draft
குலஞ்சுடுங் கொள்கை பிழைப்பி னலஞ்சுடு
நாணின்மை நின்றக் கடை.
ஒருவனுடைய ஒழுக்கம் தவறினால், அத்தவறு அவன் பிறந்த குடியின் நிலையைச் சுடும்.
If a man's observance fails, that failure burns one thing: the standing of the family he comes from. When the shrinking from a base act is gone, and the absence has settled and stayed, it burns every good he has.AI draft
நாணகத் தில்லா ரியக்க மரப்பாவை
நாணா லுயிர்மருட்டி யற்று.
மனத்தில் நாணம் இல்லாதவர்கள் உயிருள்ளவர்போல் இயங்குவது, கயிற்றால் ஆட்டப்படும் மரப்பாவை உயிர் உடையது என்று மயக்குவதைப் போன்றது. (மயக்குவது பாவையே; பாவைக்கு எண்ணம் ஏதும் இல்லை என்பதை உரையாசிரியர் தெளிவாக்குகிறார்.)
The going about of people with no inner recoil from what is base is like a wooden figure worked by a string — the motion by itself is enough to make you take it for something alive.AI draft