Transactional Relationships
On affection performed for material gain in a historically gendered setting; preserve the source's warning about calculated intimacy without treating women, sexuality, or sex workers as moral categories.
This chapter needs its terms set out before it is read. It addresses a man, and it warns him against affection that is performed for money — but it does so by making the women who perform it the object of contempt, and several verses use the language of its era's sexual and class hierarchy to do it. A complete edition has to carry this chapter as well. Carrying the contempt is a separate choice, and this one declines it. Nothing in this edition treats women who sold intimacy, in that age or any other, as less than anybody else.
The observation that survives the framing is about the man being warned, and it is a real one. Verse 911: words spoken by somebody who wants your wealth rather than you will bring sorrow later. Verse 912: they weigh the gain and praise their own virtue — so weigh their conduct in turn. That is a caution about performed affection, and it applies wherever money and intimacy are entangled, in any direction.
Verse 913 supplies the picture this chapter is known by — an embrace given for wealth is like embracing an unknown body in a dark room. Read as a warning about buying the appearance of love, it lands. Read as a judgement on the person paid to supply it, it is its era speaking, and this edition does not join in.
AI draft · pending review
10 of 10 narratives drafted · all Tamil, Pope & Parimelazhagar sourced
அன்பின் விழையார் பொருள்விழையு மாய்தொடியா
ரின்சொ லிழுக்குத் தரும்.
வரலாற்றுச் சூழலில் ஆண் வாடிக்கையாளரின் மீது அன்பு கொண்டு விரும்பாமல், அவனுடைய பொருளுக்காக விரும்பும் மகளிரைப் பற்றிப் பரிமேலழகர் உரை கூறுகிறது. அவர்கள் கையுறை கிடைக்கும் வரை, தாம் அன்பால் விரும்புவதாகச் சொல்லும் இனிய சொற்கள் அவனுக்குப் பின்னர் இன்னாமையை உண்டாக்கும் என்பதே உரையின் விளக்கம். இது மகளிரையோ பாலியல் தொழிலாளர்களையோ பொதுவாக மதிப்பிடும் நவீன உரிமை அல்ல; மறைக்கப்பட்ட பொருள் நோக்கத்திற்காக அன்பை நடிப்பதே இன்றைய ஒப்புமையின் குறுகிய எல்லை.
The pleasant words of the bangled women who desire a man not from love but for his wealth will later bring him misery.AI draft
பயன்றூக்கிப் பண்புரைக்கும் பண்பின் மகளிர்
நயன்றூக்கி நள்ளா விடல்.
வரலாற்றுச் சூழலில், ஒருவனிடம் உள்ள பொருளை அளந்து அறிந்து, அது கிடைக்கும் காலம் வரை தமக்குப் பண்பு இருப்பதாகச் சொல்லும் பண்பில்லாத மகளிரைப் பரிமேலழகர் குறிப்பிடுகிறார். அவர்களுடைய ஒழுகலாற்றைத் தனியே ஆராய்ந்து அறிந்து, அவர்களோடு பொருந்தாமல் விட வேண்டும் என்பதே இரண்டாம் செயல். இது மகளிரையோ பாலியல் தொழிலையோ பொதுவாகச் சந்தேகிக்கச் சொல்லும் நவீன உரிமை அல்ல; மறைமுகப் பொருள் நோக்கத்துடன் நல்ல குணத்தை நடித்துக் கூறும் சுயத் தேர்வையே இன்றைய ஒப்புமை குறிக்கிறது.
Women without the character they claim weigh the gain and praise their own virtue; weigh their conduct in turn, and decline their company.AI draft
பொருட்பெண்டிர் பொய்ம்மை முயக்க மிருட்டறையி
லேதில் பிணந்தழீஇ யற்று.
வரலாற்றுச் சூழலில், கொடுப்பவரை விரும்பாமல் அவர் தரும் பொருளையே விரும்பும் பொது மகளிரின் பொய்ம்மையுடைய அணைப்பைப் பரிமேலழகர் குறிப்பிடுகிறார். பிணம் எடுப்பவர் இருட்டறையில் முன்பு அறியாத பிணத்தைத் தழுவுவதுபோல் அந்த அணைப்பு இருக்கும் என்று அவர் கடுமையாக ஒப்பிடுகிறார். இது மகளிரையோ பாலியல் தொழிலாளியையோ வறுமையில் இருப்பவரையோ வேறு எந்த உயிருள்ள மனிதரையோ பிணம் என அழைக்கும் நவீன உரிமை அல்ல; மனிதத் தன்மையை மறுக்கும் இந்தப் பழைய உவமை, பணத்திற்காக நடித்த உடல் நெருக்கத்தைத் தாக்குவதற்காகவே மூல உரையில் வருகிறது.
The false embrace of women who seek wealth is like embracing an unknown corpse in a dark room.AI draft
பொருட்பொருளார் புன்னலந் தோயா ரருட்பொரு
ளாயு மறிவி னவர்.
வரலாற்றுச் சூழலில், இன்பம் எனும் பொருளை இகழ்ந்து, செல்வம் எனும் பொருளையே விரும்பும் மகளிரின் இன்பத்தைப் பரிமேலழகர் ‘புல்லிய நலம்’ எனத் தாழ்த்திக் கூறுகிறார். அருளோடு சேர்ந்த பொருளை ஆராய்ந்து செய்கிற அறிவுடையோர் அதைத் தீண்டார் என அவர் விளக்குகிறார். இது பெண்களின் உடல், பாலியல் வரலாறு, பாலியல் தொழில் அல்லது கூலிக்குப் பெறப்படும் நேர்மையான பராமரிப்பு ஆகியவற்றை இழிவாக மதிப்பிடும் நவீன உரிமை அல்ல; பணம் கொடுக்கும் ஆணின் பங்கையும் இந்தப் பழைய குற்றச்சாட்டு குற்றமற்றதாக்காது. இன்றைய குறுகிய ஒப்புமை, மறைத்த பயன ுக்காக அன்பை நடிக்கும் உறவை அருளுடன் வளத்தைப் பயன்படுத்தும் அறிவு ஏற்காது என்பதற்கே.
Those whose discernment examines wealth and purpose joined with compassion do not seek the base pleasure of women who value material payment rather than love.AI draft
பொதுநலத்தார் புன்னலந் தோயார் மதிநலத்தின்
மாண்ட வறிவி னவர்.
‘மதி நலத்தின் மாண்ட அறிவினவர்’ என்பதில், இயற்கையாக உள்ள நல்ல மதியின் துணையால் கற்றுப் பெற்ற அறிவு மாட்சியடைகிறது என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். பழைய உரையில் ‘செயற்கை அறிவு’ என்பது பொய்யான அல்லது இயந்திர அறிவு அல்ல; கற்றல், பயிற்சி, அனுபவம் ஆகியவற்றால் பெறப்பட்ட அறிவு. ‘பொது நலத்தார்’ என்று உரை கூறுவது, பொருள் கொடுப்போர் எல்லாரிடமும் ஆசை காட்டும் பெண்களை; அவர்களின் இன்பத்தை ‘புன் நலம்’ என்று தாழ்வாக மதிப்பிட்டு, இத்தகைய முதிர்ந்த அறிவுடையோர் அதை நாடமாட்டார்கள் என்கிறது. இந்த விளக்கம் பாலியல் கிடைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டு பெண்களை உயர்வு-தாழ்வாக வகுக்கும் பழைய ஆண்-மையச் சொல்லாட்சியை அப்படியே காட்டுகிறது; அதை இன்றைய மனித மதிப்பின் அளவாக ஏற்க முடியாது. ஒருவரின் பாலியல் வரலாறு, உடல், பாலினம், தொழில், உறவுநிலை அல்லது சம்மதத்துடன் செய்யும் கட்டணப் பணி அவருடைய மதிப்பை நிர்ணயிப்பதில்லை; பணம் செலுத்துபவரும் அதனால் குற்றமற்றவராக மாறுவதில்லை. இன்றைய வரையறுக்கப்பட்ட ஒப்புமை, எந்தப் பாலினத்தவரிடமும் தனிப்பட்ட அக்கறை என்று சொல்லப்படுவது மறைவாகப் பணம், அணுகல், பதவி அல்லது கட்டுப்பாட்டுக்காக நடிக்கப்படுகிறதா என்பதை கற்றறிவால் காண்பதற்கே பொருந்தும். வெளிப்படையான கட்டணச் சேவையோ இருவரும் அறிந்து ஏற்ற பரிமாற்றமோ இத்தகைய பொய்யான உறவுக் கூற்று அல்ல.
Those whose learned understanding has matured through natural sound judgment do not seek what the source calls the base, ‘common’ beauty of women who offer desire to every payer.AI draft
தந்நல பாரிப்பார் தோயார் தகைசெருக்கிப்
புன்னலம் பாரிப்பார் தோள்.
‘தம் நலம் பாரிப்பார்’ என்பதற்கு, அறிவும் ஒழுக்கமும் உருவாக்கிய தமது புகழை உலகெங்கும் பரப்பத் தகுதியான உயர்ந்தோர் என்று பரிமேலழகர் உரைக்கிறார். அதற்கு எதிராக, ஆடல், பாடல், அழகு ஆகிய திறமைகளால் செருக்குற்று, தாம் இழிவாக மதிப்பிடப்படும் இன்பத்தை விலை கொடுப்போர் யாவரிடமும் பரப்பும் மகளிரை இரண்டாம் ‘பாரிப்பார்’ குறிக்கிறது; அந்த மகளிரின் தோளை உயர்ந்தோர் தீண்டார் என்கிறார். ஒரே வினைச்சொல் இரண்டு வேறு பரவல்களை நேராக எதிரெதிராக நிறுத்துகிறது: அறிவும் ஒழுக்கமும் உருவாக்கிய புகழ்; பணம் தருவோரிடையே பரப்பப்படுவதாக உரை கூறும் உடல்சார் இன்பம். இது பெண்கள், கலைஞர்கள், ஆடல், பாடல், உடை, அழகு, பாலியல் வரலாறு, பாலியல் தொழில் அல்லது வெளிப்படையான கட்டணச் சேவையை இழிவுபடுத்தும் நவீன அனுமதி அல்ல. பணம் கொடுக்கும் ஆணின் பங்கையும் பழைய உரை குற்றமற்றதாக்காது. இன்றைய வரையறுக்கப்பட்ட ஒப்புமை, எந்தப் பாலினத்தவரிடமும் அறிவும் நேர்மையான நடத்தையும் உருவாக்கிய நற்பெயரை, பணம், அணுகல், பதவி அல்லது கட்டுப்பாடு தருவோருக்கெல்லாம் தனிப்பட்ட அக்கறை என விற்கப்படும் மறைமுக உறவுக் கூற்றோடு கலக்க மறுப்பதற்கே பொருந்தும்.
Those fit to spread their own good name, earned through knowledge and conduct, do not seek the embrace of women whom the source describes as publicly marketing their disparaged bodily allure to every payer.AI draft
நிறைநெஞ்ச மில்லவர் தோய்வர் பிறநெஞ்சிற்
பேணிப் புணர்பவர் தோள்.
‘பிறநெஞ்சிற் பேணிப் புணர்பவர் தோள்’ என்பதை, உள்ளத்தால் வேறு பொருள்களை விரும்பி, அவற்றின் காரணமாக அவற்றைத் தருவோரை உடலால் புணரும் பெண்களின் தோள் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். ‘நிறைநெஞ்சம் இல்லவர் தோய்வர்’ என்பது மனத்திண்மையால் செம்மை பெறாதவர்களே அந்தத் தோளை நாடுவர் என்கிறது. இது பெண்களையும், உடலையும், விருப்பம் மாறுவதையும், சம்மதத்துடன் நிகழும் தொடுதலையும் குற்றமாக்கும் நவீன அனுமதி அல்ல. இன்றைய வரையறுக்கப்பட்ட ஒப்புமை, ஒருவரிடமிருந்து வேறு பயனைப் பெறுவதற்காக உள்ள நோக்கத்தை மறைத்து உடல் நெருக் கத்தை உண்மைப் பிணைப்பின் அடையாளமாகக் காட்டுவதற்கும், அந்த அடையாளத்தையே உறவின் உண்மையாக எண்ணுவதற்கும் மட்டுமே பொருந்தும்.
Those without a steadfast heart seek the shoulders of women who inwardly desire other things and bodily embrace the people who provide them.AI draft
ஆயு மறிவின ரல்லார்க் கணங்கென்ப
மாய மகளிர் முயக்கு.
‘மாய மகளிர் முயக்கு’ என்பதை, தோற்றம், சொல், செயல் ஆகிய மூன்றாலும் வஞ்சிக்க வல்ல பெண்களின் அணைப்பு என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். அந்த வஞ்சனையை ஆராய்ந்து அறியும் அறிவு இல்லாதவர்களுக்கு அது ‘அணங்கு தாக்குதல்’ போன்றது என்று நூலோர் கூறுவதாக அடுத்த பகுதி சொல்கிறது. ‘அணங்கு’ என்பது பழந்தமிழின் அமானுஷ்யத் தீங்கு குறித்த கவிதைமிகு ஒப்புமை; இன்றைய எந்த மனிதரையும், பெண்ணையும், பாலியலையும், மனநிலையையும் பேயாகக் குறிக்க இது உரிமை தராது. இன்றைய வரையறுக்கப்பட்ட ஒப்புமை, தோற்றம், பேச்சு, செயல் மூன்றும் சேர்ந்து ஒரு பொய்யை நம ்பவைக்கும்போது அதை ஆராயாமல் ஏற்றுக்கொள்வதால் ஏற்படும் தீங்கிற்கு மட்டுமே பொருந்தும்.
Learned authorities say that the embrace of women skilled in deceiving through appearance, speech, and action strikes those who lack searching discernment like a supernatural affliction.AI draft
வரைவிலா மாணிழையார் மென்றோள் புரையிலாப்
பூரியர்க ளாழு மளறு.
‘வரைவு இலா மாண் இழையார் மென் தோள்’ என்பதை, பணம் கொடுப்பவர்களில் உயர்ந்தவர், தாழ்ந்தவர் என்று வேறுபாடு பாராமல் யாவரையும் அணைக்கும் பெண்களின் மென்மையான தோள் என்று பரிமேலழகர் விளக்குகிறார். அந்தக் குற்றத்தை அறியும் அறிவில்லாத கீழ்மக்கள் அதில் புகுந்து ஆழும் நரகமே அது என்று இரண்டாம் பகுதியை உரைக்கிறார். இது பெண்களின் உடல், பாலியல், பாலியல் தொழில், வறுமை, அல்லது எந்த மனித அடையாளத்தையும் இழிவுபடுத்த இன்றைக்கு உரிமை தராது. இன்றைய வரையறுக்கப்பட்ட ஒப்புமை, கவர்ச்சியான நுழைவு தொடர்ந்து பணம் அல்லது கீழ்ப்படிதலை வாங்கி, மற்ற வாய்ப்புகளிலிருந்து விலக்கி, ஒருவரின் நேரம், பொருள், தேர்வுச் சுதந்திரத்தை மெதுவாகக் குறைக்கும் நிலைக்கு மட்டுமே பொருந்தும்.
In its ancient sexual and class hierarchy, the soft arms of finely jewelled women who embrace any paying patron without distinction are called a hell in which base men lacking discernment sink.AI draft
இருமனப் பெண்டிருங் கள்ளுங் கவறுந்
திருநீக்கப் பட்டார் தொடர்பு.
‘இருமனப் பெண்டிரும் கள்ளும் கவறும்’ என்பதில், பிளவுபட்ட இரு மனம் கொண்ட பெண்கள், கள், சூது ஆகிய மூன்றையும் பரிமேலழகர் ஒன்றாக எண்ணுகிறார். ஒரே மனிதருடன் கூடுவதும் கூடாமையும் ஒரே நேரத்தில் உள்ள மனம் என்று ‘இருமனம்’ என்பதை அவர் விரிக்கிறார். ‘கவறு’ என்பது சூதைக் குறிக்கும் ஆகுபெயர்; ஒத்த குற்றம் உடையவை என்று கருதப்பட்டதால் கள்ளும் சூதும் உடன் கூறப்பட்டன. வடநூல் மரபிலும் இவற்றை ‘விதனம்’ என உடன் கூறியதாக உரை சுட்டுகிறது. ‘திரு நீக்கப்பட்டார் தொடர்பு’ என்பதை, திருமகளால் கைவிடப்பட்டவர்களுக்கு இம்மூன்றும் நட்பாகும் என்றும், இக்குறிகளால் திருமகள் நீங்கியதை அறியலாம் என்றும் உரை விளக்குகிறது; இதன் வழியே அடுத்த கள்ளுண்ணாமை அதிகாரத்திற்கும் பாலம் அமைக்கிறது. மேலும், இவ்வதிகாரத்தின் இறுதி நான்கு பாடல்களில் குறிப்பிடப்பட்ட பெண்களைச் சேர்வோரை ‘இழிந்தோர்’ எனப் பழைய உரை வகுக்கிறது. இது பழைய பாலின, சமூகநிலை, சமயத் தீர்ப்புகளைக் கொண்ட கடுமையான இணைப்பு; அந்த இழிவுத் தீர்ப்பை இங்கு பதிவு செய்கிறோம், ஏற்கவில்லை. ஏழ்மை, வேலை இழப்பு, கடன், நோய், போதை அல்லது சூதுப் பழக்கச் சார்பு, வன்முறையால் பாதிக்கப்படுதல், துரதிருஷ்டம் ஆகியவை ஒருவரின் தீய குணத்திற்கோ தெய்வக் கைவிடுதலுக்கோ சான்றல்ல. பெண்கள், பாலியல் தொழிலாளர்கள், குடிப்பவர்கள், சூதாடுபவர்கள், அல்லது எந்த மனித அடையாளத்தையும் இழிவுபடுத்த இவ்வுரை உரிமை தராது. இன்றைய வாசிப்பில் மறைந்த இரண்டாம் நோக்கம், போதையால் வரும் பாதுகாப்பின்மை, பணத்தை வாய்ப்பின் முடிவில் வைக்கும் சூது ஆகியவற்றைத் தனித்தனியாகப் பார்க்கலாம்; அவற்றை ஒரே காரணத் தொடராகக் கூறக் கூடாது.
In its ancient gendered and religious judgement, the Kural names three companions of those said to have been abandoned by Fortune: double-intentioned women, intoxicating drink, and gambling.AI draft