Honour
On preserving moral dignity, refusing disgrace even for advantage or survival, and distinguishing principled honour from pride, shame culture, or concern for appearances.
Verse 963 holds the entire chapter, and what it gives you is a rule about direction. When wealth is at the full, what is required is bowing. When means have shrunk to little, what is required is honour. The instruction reverses exactly when you would expect it to relax — the poorer position is where the dignity is defended hardest, and the richer one is where the bowing belongs.
Verse 961 removes the strongest possible excuse before you can offer it: even where they carry a distinction you cannot be complete without, let go of the things that bring you low. Verse 965 gives the scale — even those who stand like a hill are brought down by doing what brings low, even by so much as a hair's breadth.
Verse 967 asks more of a reader than anything else here, and it means precisely what it says: better to be gone than to live by standing behind people who will not have you. This chapter values honour above survival, in its own terms, and it says so without qualification. It is honest to add that a modern reader is under no obligation to accept that ranking — and that the chapters on forbearance and on effort, elsewhere in this book, argue for staying.
AI draft · pending review
10 of 10 narratives drafted · all Tamil, Pope & Parimelazhagar sourced
இன்றி யமையாச் சிறப்பின வாயினுங்
குன்ற வருப விடல்.
இல்லாமல் இருக்க முடியாத அளவு சிறப்பு உடையவையாக இருந்தாலும், தன்னைத் தாழ்த்தும் செயல்களை விட்டுவிட வேண்டும்.
Even where they carry a distinction one cannot be complete without, let go of the things that come and bring you low.AI draft
சீரினுஞ் சீரல்ல செய்யாரே சீரொடு
பேராண்மை வேண்டு பவர்
புகழோடு பெருமையையும் சேர்த்து விரும்புகிறவர், புகழுக்காகவும்கூட, புகழ் அல்லாதவற்றைச் செய்யமாட்டார்கள்.
Those who want fame with honour standing alongside it will certainly not do, even for fame, the things that are not fame.AI draft
பெருக்கத்து வேண்டும் பணிதல் சிறிய
சுருக்கத்து வேண்டு முயர்வு.
செல்வம் பெருகிய காலத்தில் பணிவு வேண்டும்; வறுமையால் சுருங்கிய காலத்தில் உயர்வான மனநிலை வேண்டும்.
When wealth is at the full, bowing is what is required; when means have shrunk to little, what is required is height.AI draft
தலையி னிழிந்த மயிரனையர் மாந்தர்
நிலையி னிழிந்தக் கடை.
தம் உயர்ந்த நிலையை விட்டுத் தாழ்ந்துவிட்டவர், தலையை விட்டு விழுந்த மயிரைப் போன்றவர். (‘மாந்தர்’ என்பதைக் குடிப்பிறந்தவர் என்று உரையாசிரியர் வரையறுக்கிறார்.)
People who have come down from the standing that was theirs are like the hair that has fallen away from the head.AI draft
குன்றி னனையாருங் குன்றுவர் குன்றுவ
குன்றி யனைய செயின்.
மலைபோல் உயர்ந்து நிற்பவரும் தாழ்ந்துவிடுவார்கள்; தாழ்த்தும் செயல்களைக் குன்றிமணி அளவே செய்தாலும் அப்படியே ஆகும்.
Even those who stand like a hill are brought low, if they do the things that bring low — even by so much as the weight of one abrus seed.AI draft
புகழின்றாற் புத்தேணாட் டுய்யாதா லென்மற்
றிகழ்வார்பின் சென்று நிலை.
தன்னை இகழ்பவர் பின்னால் போய் நிற்பது இவ்வுலகில் புகழையும் தராது; தேவருலகுக்கும் கொண்டுசெல்லாது. பிறகு அது எதற்கு?
It brings no fame here, and it does not carry you across to the world of the gods — so what, then, does it do: this standing behind those who hold you in contempt?AI draft
ஒட்டார்பின் சென்றொருவன் வாழ்தலி னந்நிலையே
கெட்டா னெனப்படுத னன்று.
தன்னை விரும்பாதவர் பின்னால் போய் நின்று வாழ்வதைவிட, அந்த நிலையிலேயே இறந்துவிட்டான் என்று சொல்லப்படுவதே நல்லது.
Than that a man should live by going and standing behind those who will not have him, it is better that he be spoken of, in that very state, as having been finished — and the classical commentary reads that last word as having died.AI draft
மருந்தோமற் றூனோம்பும் வாழ்க்கை பெருந்தகைமை
பீடழிய வந்த விடத்து.
நிறைவான பண்பின் பெருமை அழிந்துபோன இடத்தில், உடம்பை வளர்க்கும் வாழ்க்கை மருந்தாகுமா?
Is the life that tends the flesh, then, a medicine — at the point when the dignity of great character has come to be destroyed?AI draft
மயிர்நீப்பின் வாழாக் கவரிமா வன்னா
ருயிர்நீப்பர் மானம் வரின்.
ஒரு மயிர் நீங்கினாலும் உயிர் வாழாத கவரிமான் போன்றவர், இழிவு வந்தால் உயிரை விடுவார்.
Those who are like the kavarimā, which will not live if a single hair is parted from it, will part with life if humiliation comes.AI draft
இளிவரின் வாழாத மான முடையா
ரொளிதொழு தேத்து முலகு.
இழிவு வந்தபோது உயிர் வாழாத மானம் உடையாரின் ஒளியை உலகம் வணங்கிப் புகழும். (அந்த ஒளி அவர்களுடைய புகழின் வடிவம் என்று உரையாசிரியர் பெயரிடுகிறார்.)
The world bows to and praises the light of those possessed of honour who do not live on when disgrace comes — and the commentary names that light as the form of their fame, and adds that the world does so at all times.AI draft